Terk edilme korkusunun temelinde çoğunlukla erken devir yaşantıları yer alır. Çocukluk
periyodunda tutarsız bakım veren ebeveyn figürleri, duygusal yokluk, ani ayrılıklar veya
bedelsiz hissettiren tavırlar ilerleyen yaşlarda ağır bir terk edilme korkusuna dönüşebilir.
Bu durum, yetişkinlikte kişinin bağlarda çok hassas, kırılgan ve onay arayıcı davranmasına
neden olur.
Bu dert, bağlantı içinde partnerin davranışlarını yanlış yorumlamaya meyillidir. Örneğin
partnerin kısa bir müddet bildiri atmaması, kişinin zihninde “Artık beni istemiyor”, “Biriyle
konuşuyor”, “Uzaklaşıyor” üzere kanılara yol açabilir. Halbuki bazen partner yalnızca ağır bir
gün geçiriyor olabilir. Bu bilişsel kusurlar, terk edilme telaşının en güçlü yakıtıdır.
Terk edilme korkusu yaşayan bireyler çoklukla iki farklı davranış biçimi gösterir: yakınlaşma
uğraşı yahut kaçınma. Yakınlaşma eforu, partneri daima yanında hissetme muhtaçlığı ile ilişkiyi
boğabilir. Daima iletileşmek istemek, partnerin özel alanına müdahale etmek, sık sık
garanti istemek bu davranışa örnektir. Öteki taraftan kimi şahıslar ise tam zıddı bir şekilde
yakın ilgilerden kaçınır. Zira “yakınlaşırsam terk edilirim” kanısı o kadar baskındır ki,
en baştan duygusal aralık koyarak kendilerini muhafazaya çalışırlar.
Terk edilme derdinin ağır olduğu münasebetlerde en sık görülen sıkıntılardan biri duygusal
dalgalanmalardır. Kişi, partnerinin en ufak davranışını bile tehdit olarak algılayabilir. Bir
tartışma anında partnerin sessiz kalmayı tercih etmesi, “Kesin gidecek” şeklinde
yorumlanabilir. Bu da öfke patlamalarına, pasif agresif davranışlara yahut duygusal geri
çekilmelere neden olabilir.
Bu tasanın tahlili, öncelikle hissin fark edilmesi ve kaynağının anlaşılmasıyla başlar.
Erken devir tecrübeleri, bağlanma tarzı ve yeni bağlantı tercihleri üzerine çalışmak kişinin
içsel itimat hissini güçlendirir. Sağlıklı bir bağda birey, partnerinin varlığına
tutunmadan da kendi kıymetiyle ayakta durabilir.
Terk edilme korkusunu yönetebilmek için çiftlerin açık irtibat kurması, hudutlarını belirlemesi
ve hislerini net bir biçimde söz etmesi gerekir. Profesyonel bir takviye süreci, kişinin hem
duygusal dayanıklılığını hem de bağlantı içindeki davranış örüntülerini
Kaynak : Doktor Sitesi
