Çoğu çift tartışmaları bağlantının berbata gittiğinin işareti olarak görür. Meğer sağlıklı bir bağ, yapan bir formda tartışabilmeyi de içinde barındırır. Kıymetli olan tartışmanın varlığı değil, nasıl tartışıldığıdır.
İletişim kopuklukları, hislerin bastırılması ya da sessizlikle geçiştirilen meseleler, vakitle ilginin duygusal temelini zayıflatır. Bunun yerine hisleri tabir etmek, kırılmadan fakat açıkça konuşmak, “sen dili” yerine “ben dili”yle yaklaşmak, çiftleri bir adım öteye taşır.
Yapıcı tartışma çiftler ortasında inancı artırır, sonları netleştirir ve beklentilerin daha açık hale gelmesini sağlar. Tartışmaların akabinde gelen uzlaşma, münasebetin gücünü besler. Düzgün bir tartışma, tıpkı bir fırtınadan sonra gelen pak hava üzeredir: İçtenliklidir, arındırıcıdır ve yakınlık getirir.
