Bir bağda en yorucu, en yıpratıcı şey “sevilmemek” deği; daima gayret gösterip karşılığını alamamaktır. Bu durum bir noktadan sonra sevgi olmaz; ruhsal sömürüye dönüşür. İşin sert gerçeği şu ki, şayet bağda daima siz koşturuyor, siz çözüyor, sen toparlıyorsanız, o alaka aslında bitmiş demektir. Etkileşim iki kişi ortasında var olur. Bu da ortak gayret ve istekliliği gerektirir.
Bir partnerin daima bağlantısı başlatması, meseleleri çözmeye çalışması, münasebetin duygusal yükünü taşıması, karşı tarafın davranışlarını tolere etmesi, ilgiyi, sevgiyi ve emeği tek başına sunması tek taraflı emektir. Bu tabloya “fedakârlık” denmez. Bu tablo eşitsizliktir ve eşitsizlik sevginin değil, bağlanma yarasının bir sonucudur.
Bazı beşerler emeği alışveriş üzere görmez. Siz verdikçe, o almaya alışır. Sorumluluk almaktan kaçma, duygusal yüzleşmeden kaçınma, münasebette “idare edilen” taraf olma isteği, narsistik eğilimler, manipülasyonla çözümsüzlük yaratma, gereksinim duyulduğunda ortadan kaybolma emek vermeyen partnerde görebileceğiniz tavırlardan kimileri.
Emek vermeyen partnerler, genelde bağlantıyı bitirmez; zira sizden aldığı ilgi ve emeği kaybetmek istemez.. Bitmesini istemez fakat varlığını da önemsemez. Sizi daima gitmekle kalmak ortasında bırakır. En tehlikelisi de budur.
Peki neden tek taraflı emek veren kişi ayrılamaz? Zira bu kişi birçok vakit bağda kalma sebebini aşk ve derin bir bağlılık sanır. Meğer ruhsal nedenler çok farklıdır: Değersizlik hissi, yalnız kalma korkusu, “Ben düzeltirim” yanılgısı ki bir nevi kahramanlığa soyunma, çocuklukta öğrenilmiş “sevilmek için uğraşma” modeli, terk edilme korkusu, bağımlı bağlanma…Kendinizi, farkında olmadan “Vazgeçilmez olmak için çabalamalıyım, gereğince çabalarsam bu yeterliliği eninde sonunda görecek buna kayıtsız kalmayacaktır” diye düşünürken buluyorsanız, bağınızı gözden geçirmenizde yarar olabilir. Zira gerçek şu ki bir ilgide ne kadar çok yalnız çabalıyorsan, o kadar çok kaybediyorsun.
Tek Taraflı Emek Cinsel Hayatı Nasıl Bitirir?
Sürekli eleştirilen yahut görmezden gelinen kişi, kıymet görmeyen kişi, duygusal yükü taşıyan kişi bedenen yakınlık kuramaz. Cinsellik sevginin değil, itimadın sonucudur. Eşitsiz bağlantılarda ise cinsel isteksizlik artar, fizikî uzaklaşma başlar, temas rahatsız eder, kişi kendini geri çeker. Vücut: “Bu bağda daima ben çabalıyorum, artık yoruldum.” der. Pekala Tahlil Ne? Öncelikle yapay anlamak bir başlagıç olabilir; karşı taraf değişmek istemiyorsa hiçbir şey değişmez. Bir bağlantının düzelmesi için sorumluluğun paylaşılması, duygusal emeğin eşitlenmesi, bağlantının iki taraflı olması, partnerin öz farkındalık kazanması gerekir. Tek taraflı emek verilen bağlarda çoklukla yalnızca bir kişi yorulur, oburu ise rahatlığın keyfini sürer. Tek taraflı emek vermek, bir kayıkta tek kişinin tek taraflı kürek çekmesine misal. Bir müddet sonra kayık kendi etrafında dönmefye başlar. Sonuç bir kısırdöngüdür. Uğraş çok değerli bir şeydir; fakat karşılığı yoksa istismara dönüşür. Bir alakada yalnızca sen emek veriyorsan, o bağ sevgi değildir, bağımlılık ve sömürüdür. Ve unutmayın ki, gerçek insan sizden efor değil, varlığınızıister. Yanlış insan ise emeğinizi tüketir, kendisi hiçbir şey vermez.
