Konuşmak Güzelleştirir: İnsan Beşere Neden Lazım?
Bazen yalnızca biri “anlatmak ister misin?” dediğinde içimizde bir şey çözülür. Zira insan, düşündüklerini yalnızca zihninde taşıyan bir varlık değildir. Hissettiklerini paylaşmaya, anlaşılmaya ve görülmeye gereksinim duyar. İşte bu yüzden konuşmak, yalnızca bir irtibat aracı değil; birebir vakitte güçlü bir düzgünleşme yoludur.
Günlük hayatın koşuşturması içinde birden fazla vakit kendimizi ihmal ederiz. İçimizde biriken hisler, söylenmemiş cümleler, bastırılmış kırgınlıklar… Vakitle bunlar yük olur. Ve bu yük, birden fazla vakit fark etmeden ruh halimizi, ilgilerimizi ve hatta vücudumuzu tesirler. İşte tam bu noktada konuşmak devreye girer.
Konuşmak, hislerin dışarı çıkmasına müsaade vermektir. İçimizde sıkışıp kalan her his, paylaşıldıkça hafifler. Zira anlatmak; düzenlemek demektir. Zihnimizde dağınık halde duran kanılar, sözlere döküldükçe mana kazanır. Kendi öykümüzü anlatırken aslında kendimizi de tekrar anlamlandırırız.
Birine içimizi açtığımızda yalnızca anlatmış olmayız, birebir vakitte görülürüz. “Anlaşıldım” hissi, insanın en temel gereksinimlerinden biridir. Bu his, yalnızlık hissini azaltır ve şahsa ilişkin olduğu bir bağ sunar. Zira insan, en çok anlaşıldığında güzelleşir.
Konuşmanın bir başka gücü de duygusal boşaltımdır. İçimizde tuttuğumuz her şey bir noktada taşar. Fakat bunu sağlıklı bir biçimde tabir ettiğimizde, içsel bir rahatlama yaşarız. Ağlamak, anlatmak, paylaşmak… Bunların hepsi ruhun kendini dengeleme yollarıdır.
Bazen bir dostla yapılan samimi bir sohbet, bazen bir terapist eşliğinde kurulan inançlı bir diyalog… Her biri tıpkı şeye hizmet eder: insanın kendine yaklaşmasına. Zira insan, kendini en çok anlatırken keşfeder.
Unutmayın; güçlü olmak her şeyi tek başına taşımak değildir. Bilakis, muhtaçlık duyduğunda konuşabilmek, paylaşabilmek ve dayanak alabilmek gerçek güçtür.
Belki de bugün kendinize şu soruyu sormanın vakti gelmiştir:“En son ne vakit sahiden içimden geldiği üzere konuştum?”
Çünkü bazen güzelleşmek için tek gereken şey… yanlışsız vakitte, hakikat yerde, yanlışsız birine anlatmaktır.
