Binge Eating Disorder (Tıkanırcasına Yeme): Vücudu Değil Zihni Doyurmak
Yapılan çalışmalara nazaran yeme bozukluklarının altında çoğunlukla bireyin yüzleşmekten kaçındığı duygusal durumlar yer alır. Beynin en kolay dopamin salgılama yollarından biri olan yemek yeme davranışı, bu zorlayıcı hisleri bastırmanın süratli bir yolu hâline gelir. Bilhassa tıkanırcasına yeme davranışında hedef vücudu doyurmak değildir; kişi birden fazla vakit doyma hissini epey geç fark eder.
Binge eating davranışı ekseriyetle bir denetim kaybı olarak tanımlanır. Lakin bu tarif eksik kalır. Burada kaybedilen şey denetimden çok, hisle kurulan sağlıklı temastır. Yemek, bir müddetliğine hissedilen boşluğu doldurur; utancı, ezayı, yalnızlığı, bir travmayı ya da tanımlanamayan huzursuzluğu bastırır. Kısa vadede rahatlatıcı olsa da bu tesir geçicidir ve bu nedenle davranış tekrar eder.
Zamanla yemek, bir rahatlama aracından çıkarak zihinsel bir düzenleme sistemine dönüşür. Bilhassa olumsuz hisler yükseldiğinde yemek devreye girer. Kişi kendini yalnız hissettiğinde, boşluk hissine düştüğünde ya da içsel bir huzursuzluk yaşadığında bu hissi yemekle doldurmaya çalışır. Vücut, hisle yüzleşmek yerine onu bastırmayı öğrenir.
Zihinde yanlış kurulan bu düzenleme sistemi, bir müddet sonra suçluluk hissini da beraberinde getirir. Suçluluk yeni bir duygusal yük yaratır ve döngü tekrar başlar. Bu noktada sorun irade eksikliği değildir. Asıl sorun, hislerle kurulan münasebetin tek bir baş etme yoluna indirgenmiş olmasıdır.
Hazırlayan:
Uzm. Psk. Mustafa Cem Oğuz
Stajyer Psk. Dilara Merve Aydın
