Çocuklar Söylenenleri Değil, Kendilerine Nasıl Davranıldığını Hatırlar
Yıllar sonra bir çocuk ebeveyninin cümlelerini tek tek hatırlamaz.
Lakin kendisini nasıl hissettirdiğini çok güzel hatırlar.
Anlaşıldı mı, küçümsendi mi?
Sakinleştirildi mi, susturuldu mu?
Hisleri kabul edildi mi, yok sayıldı mı?
Ebeveynlik, hakikat cümleyi bulma sanatı değil; sıkıntı hislerin yanında kalabilme marifetidir.
Çocuğun ağlamasını çabucak durdurmak değil, o ağlamaya eşlik edebilmektir.
Zira çocuklar en çok şunu öğrenir:
“Zorlandığımda biri benimle kalır mı?”
Bu soruya verilen karşılık, çocuğun hem kendisiyle hem de dünya ile kuracağı ilginin temelini oluşturur.
Kaynak : Doktor Sitesi
