Bilişsel terapide teori ve teknikler tümevarımcı ve deneysel bir yaklaşıma dayanır.

Bilişsel terapide teori ve teknikler tümevarımcı ve deneysel bir yaklaşıma dayanır. Gaye, danışanın problemleri hakkında bilimsel biçimde düşünmeyi öğrenmesi ve kendi inançlarını test edilebilir hipotezler olarak ele alabilmesidir.
Temel noktalar:
Danışana, niyetlerini mutlak gerçekler olarak değil, doğrulanabilir varsayımlar olarak görmesi öğretilir.
İnançlar, terapi sürecinde elde edilen datalara nazaran sınanır ve gerekirse değiştirilir.
Danışan, hipotezlerini test etmek için davranışsal ve bilişsel deneyler yapmayı öğrenir.
Terapinin gayesi, danışanın gerçekleri direkt tecrübe yoluyla öğrenmesidir.
Terapistin rolü:
Danışan hakkında hipotezler geliştirir,
Bu hipotezleri terapi sürecinde test eder ve günceller,
Tek bir açıklamaya saplanmaz; alternatif açıklamaları da dener.
Örnek:
Karşı cinsle karşılaşınca rahatsızlık hisseden bir danışan için:
Bu durumun toplumsal marifet eksikliğinden mi,
Yoksa cinsel kimlik/tercihle ilgili baş karışıklığından mı kaynaklandığı
hipotez olarak ele alınır.
Her iki mümkünlük da somut müşahedeler ve tecrübeler yoluyla test edilir.
Tedavi yaklaşımı:
Bilişsel terapi deneysel bir tedavidir.
Her teknik her danışanda işe yaramayabilir.
Bu nedenle terapist, tesirli olan sistemi bulana kadar farklı teknikleri dener.