Varoluşsal Boşluk ve Kriz
Varoluşsal kriz, bireyin omurundaki bedel sistemlerinin sarsılması, amaçsızlık hissi yahut yaşanan travmatik bir olay sonrasında ortaya çıkabilir. Bu durum, depresyon ya da anksiyete ile karıştırılsa da temelinde ‘anlam’ boşluğu vardır. Frankl’ın logoterapi yaklaşımı, bu boşluğu doldurmanın temel yolu olarak bireyin kendi manasını bulmasını önerir.
Terapötik Yaklaşımlar
Varoluşsal yönelimli terapide terapist, danışanın yaşama dair sorularını yargılamadan ele alır. Belirsizlik, vefat, yalnızlık ve özgürlük üzere kavramlar konuşularak bireyin kendi hayatına dair içsel istikamet bulması sağlanır. İçsel kaynaklara odaklanmak ve bedel temelli bir ömür oluşturmak, danışanın bu krizden güçlenerek çıkmasına katkı sağlar.
Modern Ömürde Mana Arayışı
Tüketim kültürü, dijital ömür ve daima muvaffakiyet baskısı, bireyin manayla bağını zayıflatabilir. Bu nedenle çağdaş çağda mana arayışı daha sık karşımıza çıkar. Toplumsal medya karşılaştırmaları, muvaffakiyet takıntısı ve yalnızlık duygusu, bireyin içsel tatminini zorlaştırabilir. Terapide bu dışsal kaynaklardan içsel kıymetlere geçiş teşvik edilir.
Sonuç
Varoluşsal kriz, birey için yıkıcı olduğu kadar dönüştürücü bir süreç de olabilir. Psikoterapi, bu devirde bireyin kendiyle yüzleşmesine ve hayatına taraf verecek içsel pusulayı bulmasına aracılık eder. Mana arayışı bitmeyen bir seyahattir ve bu seyahatte danışana eşlik eden terapist, umutla büyüyen bir iştirake imza atar.
Hazırlayan: Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
