Romantik Münasebetlerde Dert: Kaygılarımız Bağlantılarımızı Nasıl Tesirler
Romantik ilişkilerdeki kaygı, ekseriyetle kişinin çocukluk devrinde oluşan bağlanma deneyimlerinin bir yansımasıdır. Bağlanma kuramına nazaran (Bowlby, 1969), çocukluk periyodunda bakım verenle kurulan ilgi, yetişkinlikteki romantik münasebetlerin temelini oluşturur. Güvenli bağlanan bireyler, alakalarda kendilerini güzel ve inançta hissederken; kaygılı bağlanan bireyler, partnerlerinin sevgisini kaybetme korkusunu ağır bir biçimde yaşarlar.
Kaçıngan bağlanan bireyler ise yakın bağlantılarda bunalmış hissederek duygusal aralık koymayı tercih ederler (Hazan & Shaver, 1987). Kaçıngan bireyler için bu, kendilerini müdafaa tekniğidir. Kaygılı bağlanan bireyler, partnerlerinin davranışlarını daima tahlil eder ve ilgideki en küçük değişikliği terk edilme sinyali olarak yorumlarlar.
Mikulincer ve Shaver (2007), bunun nedenini, çocukluk periyodunda tutarsız bakım görmenin yarattığı temel güvensizlik hissine bağlar. Kaçıngan bağlanan bireyler ise ilgide çok ilgi ve duygusal yakınlıktan rahatsız olup geri çekilirler. Bu durum, partnerleri tarafından ilgisizlik ya da sevgisizlik olarak algılanabilir.
Araştırmalar, romantik ilişkilerde bağlanma kaygısının; kıskançlık, çok denetim etme ve ağır öfke patlamaları üzere ilgi memnuniyetini düşüren davranışlara yol açtığını göstermektedir (Collins & Feeney, 2000). Bu bireyler, partnerlerini kaybetmemek için ilgide çok fedakârlık yapabilir yahut tam bilakis, kaygıdan kaçınarak duygusal uzaklık koyabilirler.
Ancak bu kaygıların temelinde, “Sevilmeye kıymet miyim?” ya da “Yeterince âlâ miyim?” soruları bulunur. Bu sorular, bireyin öz paha hisleri ve kendilik algısı ile direkt bağlantılıdır.
SONUÇ
Romantik ilgiler, sevgi, bağlılık, inanç ve yakınlık kadar kaygı ve kaygıları da barındırır. Kaygılarımız sadece bugünkü niyetlerimizden değil, geçmiş tecrübelerimizden, çocuklukta kurduğumuz bağlardan beslenir.
Partnerimizin daima davranışlarını tahlil etmek ve ilgisindeki en küçük değişiklikleri terk edilme sinyali olarak görmek, kendimizi bedelsiz hissetmemize neden olabilir. Her kaygının temelinde yatan asıl soru şudur:
“Ben sevilmeye kıymet miyim?”
Romantik münasebetlerimizde yaşadığımız kaygıları anlamak, onları direktörün birinci adımıdır. Çünkü kaygı bastırıldıkça büyür; görüldükçe anlaşılmaya ve güzelleştirilmeye başlar.
Duygularımızı tanıyıp onları denetim altına almak yerine anlamayı öğrenirsek, hem kendimizle hem de partnerimizle daha sağlıklı bağlar kurabiliriz.
Unutmayın, romantik alakalarda asıl düzgünleşme, partnerimizin bizi nasıl gördüğünden çok, bizim kendimizi nasıl gördüğümüzle başlar. Kendinize güvenmeyi, bedel vermeyi ve sevilmeye layık olduğunuzu hissetmeyi öğrendiğinizde, ilişkilerinizde kaygı yerine huzur bulacaktır.
KAYNAKÇA
Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226–244.
Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss: Vol. 1. Attachment. Basic Books.
Collins, N. L., & Feeney, B. C. (2000). A safe haven: An attachment theory perspective on support seeking and caregiving in intimate relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 78(6), 1053–1073.
Hazan, C., & Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511–524.
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2007). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change. Guilford Press.
