Boşanma üzerinde tesirli olan durumlar:
Anne baba ortasındaki irtibatın niteliği
Boşanmaya kadar geçen müddetin uzunluğu
Anne babanın tutarlılığı
Anne babalar farklı nedenlerden ötürü evliliklerini yürütemeyerek ayrılmaya karar verebilirler. Uzun yahut kısa bir evlilik yıllarından sonra bu kararı almak her iki taraf için de kolay olmaz. Hem anne hem de baba için de en zoru boşanma sonrası yeni bir hayat sistemine adapte olabilmektir. Bu bir yetişkin için kolay değilken, elbette küçük bir çocuk için daha acı olacak ve bu ayrılıktan en çok ziyan gören çocuklar olacaktır.
Boşanmış bir ailenin çocuğu olarak yaşamak çocuğa çok büyük ziyanlara vermez. Çocuklara yıpratıcı seviyede ziyan veren durum, anne babaların evlilikleri sonrası birbirlerine yaklaşım biçimleri ve sergiledikleri davranışlardır. Bu sebeple anne babaların boşanma süreci öncesi, aile içi durumu sakin tutabilmeleri kıymetlidir. Yüz göz olmuş ve içine şiddet karışmış bağlantılarda çocukların ziyan görme oranları da artar. Bu devirde anne babanın aldığı karar hakkında çocukları bilgilendirmesi gerçekleri çocuklarla açıklıkla konuşması kıymetlidir.
Bir çocuk için anne babası her şeydir. Aile içi huzur ve inanç ortamının kaybolacağı kaygısı çocuğu önemli buhranlara sürükleyebilir. Çocuğun aradığı şey içinde huzurlu ve inançlı yaşayabileceği sağlıklı bir ortamdır. Boşanma olayında anne babaların çocuklarıyla açık irtibat kurabilmeleri çocuğun kaygılarının ve tasalarının dinlenilmesi çocukların süreçten etkilenmelerini azaltabilir. Kıymetli olan ömrün devam ettiği gerçeğini çocuğun kabul edebilmesidir.
Boşanma kararlarını çocuğa anlatırken anne babalara teklifler:
Boşanma öncesi aile içi olumlu sakin bir hava oluşturun.
Boşanmaya karar verdiğinizde 3 yaş üzeri çocuklarınızla bu durumu eşinizle birlikte konuşun. Bu çocuğunuzun durumun birlikte alınan bir karar olduğunu anlamasını kolaylaştıracaktır.
Çocuğunuzla konuşurken onun yaş seviyesine uygun kolay cümlelerle durumu açıklayın. Ama boşanmayı ona anlatırken eşler olarak birbirinizi kötülemeyin. Kendi özel sıkıntılarınızı çocuğunuza ayrıntılı anlatmayın. Eşiniz ile keyifli olmadığınızı, birlikte yaşamanıza artık imkan olmadığını, birlikte olduğunuz sürece birbirinizi üzecek şeyler yaptığınızı, tüm çabanıza karşın sıkıntılarınızı çözemediğinizi söyleyin. Şayet kesin karar vermişseniz çocuğunuza yine barışabileceğinize dair bir bildiri taşıyan cümleler kurmayın. Örneğin çocuğa, “Sen istersen tekrar deneriz” demeyin.
Anne ve baba olarak sorumluluklarınızın değişmediğini her vakit onu seveceğinizi hissettirin.
Anne –çocuk, baba –çocuk olarak bağlarınızı geliştirin.
Yaşadıklarınız ve kararınızı çocuğunuzla açıklıkla paylaşın. Çocuğunuzla yaptığınız bu konuşmalar boşanma sürecinde sizin en büyük yardımcınız olacak ,çocuğunuz kendini dışlanmış ve yalnız hissetmeyecektir.
Evden ayrılacak anne babanın nerede nasıl yaşayacağı ve çocukla ne sıklıkla görüşeceği konusunda çocuğu bilgilendirin.
Çocuğunuzun boşanma süreci hakkındaki korku ve kanılarını sizlerle paylaşmaya teşvik edin korkularını dinleyin. Ailenizde meydana gelecek değişiklikler hakkında onları sıkça bilgilendirin.
Eşinizle çocuğunuzu birbirinize karşı kullanmayın.
Çocuğunuzdan anne baba kavgalarında taraf olmalarını beklemeyin.
Çocukların boşanmadan kendilerini suçlamalarına fırsat vermeyin.
Çocuğunuzu her zamankinden daha çok sevin kucaklayın ve ona hala inançta olduğunu anne baba olarak hissettirin.
Bir anne baba olarak boşanmanın sonucunda kendinizi hatalı hissedip çocuğunuza karşı çok hoşgörülü davranmayın.
Okul, sıhhat problemleri üzere bahislerde eşinizle işbirliği yapmaya gayrete din. Çocuğunuzun okulu ve öğretmenleri ile iş birliği içinde olun ve yaşadığınız durumu onlarla paylaşın onların dayanağını isteyin.
Etkili ve şuurlu bir anne baba olmak için kendinizi geliştirmeye devam edin. Hayatınızı zenginleştirecek etkinliklere katılın.
Boşanma gerçekleştikten sonra da intikam almak emeliyle muhakkak çocuğu kullanmayın.
Boşanmış anne babanın çocuğu diye kendi vijdan azabınız yahut suçluluk hisleriniz sebebiyle çocuğunuza acıyıp onu şımartmayın. Yaptığı makûs davranışlar karşısında çocuğunuzu eşinize benzetmeyin. Örnek: Anne de böyleydi, babana çekmişsin vs.
Sorunlarınızla bir aile olarak baş etmede zorlanıyorsanız bir aile danışmanından yardım isteyin.
