Kıskançlık yaşayan çocuklarda sık görülen davranışlar:
– Regresyon (parmak emme, alt ıslatma, bebeksi konuşma)
– Öfke, hırçınlık yahut agresif tepkiler
– Anne-babaya yapışma davranışı
– Uyku ve iştah değişiklikleri
– Yeni kardeşe karşı kırıcı sözler
– İçine kapanma
Kardeş kıskançlığında temel muhtaçlık: “Güvendesin, kıymetlisin ve seviliyorsun” iletisidir.
Duygusal düzenleme yaklaşımlarında:
1. Çocuğun hissini isimlendirme (Duygu koçluğu)
2. Empatik dinleme
3. Çocuğa özel vakit ayırma
4. Rol ve sorumlulukları abartmadan paylaşma
5. Kardeş alakasını rekabetten işbirliğine dönüştürme
6. Model olma
7. Oyun temelli müdahaleler
Oyun terapisi bu süreçte en tesirli sistemlerden biridir. Çocuk, kardeşlik tecrübesini oyunla
işler ve inançlı formda hislerini dışa vurur.
Aileye verilen psiko-eğitim ise kıskançlığın olağan olduğunu, fakat hakikat yönlendirilmezse
ilgiyi zedeleyebileceğini öğretir.
Sonuç olarak kardeş kıskançlığı doğal bir süreçtir fakat duygusal düzenlemeyi güçlendiren
yaklaşımlarla sağlıklı halde yönetilebilir.
Kaynak : Doktor Sitesi
