Sınır koymak sağlıklı bağlantıların temelidir. Lakin birçok kişi partnerine “hayır” demekte zorlanır. Bu zorlanmanın temelinde çoklukla reddedilme korkusu, sevilmeme telaşı, çatışmadan kaçınma ve onaylanma gereksinimi bulunur.
Sınır koyamayan birey vakitle tükenmiş, bedelsiz ve yük altında hisseder. Zira daima fedakârlık yapmak, partnerin gereksinimlerini kendi muhtaçlıklarının önüne koymak bağlantıda dengesizlik yaratır. Bu durumda kişi münasebetten geri çekilir yahut patlayıcı reaksiyonlar verir.
Sınır koymak aslında partneri reddetmek değil, ilgiyi korumaktır. Zira sonları olan birey daha sağlıklı bir duygusal yapı oluşturur. Hudutlar, ilgide sistem, hürmet ve inanç sağlar.
“Hayır” diyememenin temel nedenleri şunlardır:
- Partneri üzmek istememek,
- Kaybetme korkusu,
- Kendini tabir etmede zorlanma,
- Çocuklukta öğrenilmiş davranış kalıpları.
Bu süreçte kıymetli olan, kişinin kendi gereksinimlerini tanımasıdır. Kendi hududunu bilmeyen biri, diğerine hudut koyamaz. Hudut koyarken suçlayıcı lisan kullanılmamalıdır. “Bunu yapmanı istemiyorum zira beni yoruyor” üzere sözler daha yapıcıdır.
Partnerin hududu kabul etmesi de sağlıklı ilgi için gereklidir. Hudut koymak bağlantıyı zayıflatmaz; bilakis inancı artırır. Zira iki taraf da kendi alanını koruyabilir.
