Ergenlik devrinde birtakım davranış değişimleri olağan kabul edilir. Lakin birtakım sinyaller, profesyonel takviye gerektirebilecek ruhsal zorlanmalara işaret edebilir. Bu sinyalleri erken fark etmek, ergen ruh sıhhati açısından kritik kıymete sahiptir.
Uzun vadeli içe kapanma, ani kişilik değişimleri, besbelli akademik düşüş, ağır öfke patlamaları ya da büsbütün ilgisizlik dikkatle ele alınmalıdır. Bu belirtiler tek başına değil, sürekliliğiyle değerlendirilmelidir.
Ergenin kendisiyle ilgili olumsuz konuşması, değersizlik tabirleri ve geleceğe dair umutsuz cümleler de değerli sinyallerdir. Bu tıp tabirler “ergenlik lafı” diye geçiştirilmemelidir.
Ebeveynlerin en güçlü esirgeyici faktörü, ilgiyi açık tutmaktır. Denetim etmek yerine ilişkide kalmak, soruşturmak yerine anlamaya çalışmak ergenin itimadını artırır.
Profesyonel takviye almak bir başarısızlık değil, sorumluluktur. Erken takviye, sıkıntıların derinleşmesini önler ve ergenin sağlıklı gelişimini takviyeler.
