Bu soru, hem terapiye birinci adımı atanlar hem de sürecin içinde olanlar için epeyce doğal ve yerinde bir sorgulamadır. Birçok danışan, terapiye başlamadan evvel aklında benzeri sorular taşır:
“Gerçekten bu kadar müddet dinlenebilir miyim?”, “Terapistim beni ciddiye alacak mı?”, “Yoksa yalnızca başını sallayıp onaylayacak mı?”
Bu sorulardan muhtemelen sonsuz tane oluşturabiliriz; fakat siz ana temayı anladınız: Terapistlerimiz bizi sahiden dinler, anlamaya çalışır ve bizimle ilgilenirler mi?
Çok haklı ve yerinde sorulardır bunlar. Baktığımız vakit mesleğin özü budur: beşere insan olarak takviye olmak. Yanlış anlaşılmasın, bu cümle arkadaşlık, dostluk üzere bir insanlığı kast etmiyor elbette; bilakis apayrı bir boyutu söz ediyor. Terapi, iki insan ortasında olabilecek en insani ilgidir tahminen de. Dostluktan, aileden, kültürden her şeyden beslenir; bir dostunuza anlatır üzere kendinizi paylaşırsınız, yeri geldiğinde bir öğretmen gibi olur, bazen de terapisti farklı bir halde de olsa aile kimliğinize istemeden dahil edip en yakınınıza alırsınız. Lakin bir yandan da onunla ticari bir bağınız vardır.
Terapi odası çok öteki bir yer olmalıdır bana sorarsanız. Her şeyin dahil edildiği lakin hiçbir şeyi büsbütün barındırmayan bir alaka kurarsınız terapistinizle. Buna bir örnek vermek gerekirse, bütün normlardan bağımsız halde aklınızdan geçen en aşağılayıcı ya da utanç verici şeylerinizi paylaşırsınız fakat bunun vereceği acıyı bir tek oradayken hissetmeme talihine sahip olursunuz. Kelamın özü, terapistimizle kurduğumuz bağ özgün bir bağdır. Hatta bu özgünlük, sürecin devamlılığına ve gelişimine en büyük faydayı sağlayan modüllerden biridir; buna da terapötik ilişki/ittifak denir.
Elimizde bilimsel araştırmalar da dahil olmak üzere, bütün bu karmaşık sürece dair katkısını netleştirmiş olan değerli bir sıkıntıdır terapötik bağlantı. Yani sorumuzun karşılığı dolaylı yoldan evettir, zira zati bu bağı kuramadığınız bir süreçin sizin için olumlu geçmesi de bir mucize, plasebo ya da süreksiz bir durum olacaktır. Şayet bilhassa terapistinizle bu bağı kurduğunuzu hissediyorsanız yanıtınız:
Evet, terapistiniz sizi dinliyor.
Evet, sizi nitekim umursuyor.
Ve evet, nitekim size bir insan üzere yaklaşıyor.
Terapistlik özel bir meslektir, içerisindeki ticari bağ onu metalaştıramaz, insan faktöründen ayıramaz. Hem terapistin, hem de danışanın hisleri dışarı çıkarılamaz. İki dünya vardır ister istemez ve çoğunlukla bu iki dünya ortak bir akış bulur. Elbette her terapist harikadır ya da bunu muhakkak yapar diyemeyiz. Biraz baht işidir de, bazen sular birebir akışta ilerleyemez. Fakat şuna inanıyorum ki, kimi seçerseniz seçin, birçok bireyle tıpkı akışta olmanın bir yolunu bulabilirsiniz. Tam olarak bu sebeple, bir terapistle sürece başladığınızda alakaya bir baht verin. Erkenden pes etmeyin ve sizi terapi sürecinden uzaklaştıran şeyler varsa bunların sahiden ne olduğunu kendinize sormayı ihmal etmeyin.
