Birçok öğrenci ders çalışması gerektiğini bildiği halde bir türlü başlayamadığını ya da daima ertelediğini fark eder. Kitap açılır lakin birkaç dakika sonra telefonla ilgilenilir, öteki işler bulunur ya da “birazdan başlarım” niyeti devreye girer. Bu durum birçok vakit tembellik olarak yorumlansa da ruhsal açıdan bakıldığında erteleme davranışı daha karmaşık bir süreçtir.
Erteleme davranışı birden fazla vakit telaş ve performans baskısıyla bağlıdır. Öğrenci çalışmaya başladığında başarısız olma ihtimaliyle yüzleşeceğini hissedebilir. Bu nedenle çalışmayı ertelemek kısa vadede rahatlama sağlayabilir.
Zihin bu noktada bir muhafaza düzeneği geliştirir. “Şimdi başlamasam daha düzgün hissederim” niyeti süreksiz bir rahatlama yaratır. Lakin vakit ilerledikçe yapılması gereken misyon birikir ve telaş daha da artabilir.
Erteleme davranışının bir öbür nedeni de misyonun çok büyük yahut karmaşık algılanmasıdır. Öğrenci çalışması gereken mevzuları gözünde büyütebilir. Bu durumda beyin vazifeye başlamayı zorlaştırabilir.
Motivasyon eksikliği de bu döngüyü güçlendirebilir. Daima baskı altında çalışan öğrenciler vakitle zihinsel tükenmişlik yaşayabilir. Bu durumda ders çalışmak sadece bir vazife değil, birebir vakitte zihinsel bir yük üzere hissedilebilir.
Erteleme davranışı kısa vadede rahatlatıcı üzere görünse de uzun vadede suçluluk ve gerilim hislerini artırabilir. Zira kişi yapması gereken işi ertelediğini bilir ve bu durum öz itimadı de etkileyebilir.
Psikolojik açıdan erteleme davranışını azaltmanın kıymetli yollarından biri vazifeleri küçük kesimlere bölmektir. Küçük ve ulaşılabilir maksatlar belirlemek, başlamayı kolaylaştırabilir.
Ders çalışmaya başlamak birçok vakit en sıkıntı adımdır. Fakat küçük bir başlangıç yapıldığında beyin odaklanmaya daha kolay adapte olabilir.
