Çünkü bizler yetişkinlik periyodunda bebeklik ve erken çocukluk devrini (0-3 yaş) hatırlamayız. Bunun ismi “Çocukluk Amnezisi”.
Bu durum her bireyde yaşanır, beyin gelişimi ile ilgilidir. Pekala o vakit o devirde yaşadığımız olaylar, öğrendiğimiz bilgiler boşuna mı?
Natürel ki hayır. Tersine bebeklik ve erken çocukluk devrinde yaşananlar ve öğrenilenler, şuur seviyesinde hatırlanmasa da kalıcı olarak örtük hafızamızda yerini alır.
0-3 yaş ortası periyot, beyindeki sinaptik irtibatların en ağır ve süratli oluştuğu kritik evredir. Bu devirdeki yaşantılar beynin fizikî yapısını şekillendirerek bireyin kimliğini, kişiliğini ve temel hünerlerini oluşturur.
Örneğin; motor maharetler (yürümek, istikrarda durmak, objeleri kavrayabilmek vb.) bu devirde kazanılır. Anne ve baba ile bu devirde bağ kurulur (güvenli, inançsız, dertli, kaçıngan) ve kurulan bu bağlar gelecekteki bütün insan münasebetlerimizin temelini oluşturur. Lisan ve mantık bu devirde şekillenir.
Sonuç olarak 0-3 yaş devri yani hayatımızın birinci yılları yetişkinliğimizin temelidir. Bu durumu şu halde somutlaştırabilirim:
0-3 yaş devri bir ağacın tohumu üzeredir; ebeveynler tohumu eker, sular ve bu bakıma bağlı olarak ağaç köklerini salmaya başlar, yetişkinlikte bu kökleri göremeyiz lakin ağacın çiçek açıp meyve vermesi köklerinin sağlamlığı sayesindedir.
Nasıl Bir Bebektim?
Sorunun yanıtı şimdiki durumunda 😊 Bu soru bilhassa anne/baba olduktan sonra yetişkinlerin ebeveynlerine yönelttiği sorular ortasındadır. Zira bizler yetişkinlik devrinde bebeklik ve erken çocukluk periyodunu (0-3 yaş) hatırlamayız. Bunun ismi “Çocukluk Amnezisi”.
Bu durum her bireyde yaşanır, beyin gelişimi ile ilgilidir. Pekala o vakit o periyotta yaşadığımız olaylar, öğrendiğimiz bilgiler boşuna mı?
Tabii ki hayır. Bilakis bebeklik ve erken çocukluk devrinde yaşananlar ve öğrenilenler, şuur seviyesinde hatırlanmasa da kalıcı olarak örtük hafızamızda yerini alır.
0-3 yaş ortası devir, beyindeki sinaptik temasların en ağır ve süratli oluştuğu kritik basamaktır. Bu devirdeki yaşantılar beynin fizikî yapısını şekillendirerek bireyin kimliğini, kişiliğini ve temel marifetlerini oluşturur.
Örneğin; motor maharetler (yürümek, istikrarda durmak, objeleri kavrayabilmek vb.) bu devirde kazanılır. Anne ve baba ile bu periyotta bağ kurulur (güvenli, inançsız, telaşlı, kaçıngan) ve kurulan bu bağlar gelecekteki bütün insan bağlarımızın temelini oluşturur. Kendi öz hürmetimizi da bu bağ ile belirleriz. Kendimizi pahalı yahut kıymetsiz hissedip hissetmemeyi kurulan bu bağlar şekillendirir. Lisan ve mantık bu devirde hal alır. Sözlerin manaları, ses yapıları ve dünyanın temel işleyiş kurallarını (ör: yer çekimi, obje devamlılığı vb.) beyin bu periyotta kavrar. Birebir vakitte çocuk; hislerini düzenlemeyi, gerilimle baş etmeyi de birinci periyotlardaki bakım veren bağlantısı üzerinden öğrenir.
Sonuç olarak 0-3 yaş devri yani hayatımızın birinci yılları yetişkinliğimizin temelidir. Bu durumu şu biçimde somutlaştırabilirim:
0-3 yaş devri bir ağacın tohumu üzeredir; ebeveynler tohumu eker, sular ve bu bakıma bağlı olarak ağaç köklerini salmaya başlar, yetişkinlikte bu kökleri göremeyiz fakat ağacın çiçek açıp meyve vermesi köklerinin sağlamlığı sayesindedir.
