Çözülmemiş duygusal gereksinimler ve tekrar eden bağlantı döngüleri
Birçok çift, bağlarında birtakım tartışmaların güya hiç bitmiyormuş ve bir sona ulaşamıyormuş gibi tekrar ettiğini fark eder. Mevzular vakit zaman değişir; kimi vakit çocuklar, kimi vakit maddi problemler, kimi vakit da ailelerle ilgili mevzular gündeme gelir. Fakat tartışmanın başlığı değişse bile, birçok vakit “Yine tıpkı yere geldik” kanısı, hakimdir.
Acaba bu tartışmalarda gerçekten birebir mevzular mı konuşuluyordur, yoksa konuşul(a)mayan bir şey farklı biçimlerde kendini mi gösteriyordur?
Görünen tartışmaların altında görülmeye muhtaçlığı olan duygusal mesajlar
Tartışmalar birden fazla vakit somut bir olayla başlar.
“Beni aramadın.”
“Yine geç kaldın.”
“Annemle konuşma biçimin beni rahatsız etti.”
Bu cümleler davranışlara odaklı görünmekle birlikte, birçok vakit bu sözlerin taşıdığı mana, davranışın çok ötesindedir. “Beni aramadın” demek, kimi vakit önemsenmediğini, akılda tutulmadığını ya da yalnız bırakıldığını hisseden birisinin sözü olabilir.
Tekrarlanan tartışma hususları kelam konusu olduğunda, yalnızca davranışlar konuşulduğunda, kimi sefer tartışma çözüldü sanılır lakin aslında sadece ertelenmiş olur. Zira o davranışların altında yatan hisler konuşulmamıştır. Bazen hayal kırıklığı, bazen ıstırap, bazen değersizlik duygusu gibi…Konuşulmayan hisler maalesef ki farklı bir olayla yine ortaya çıkar.
Çözülemeyen şey olay değil, hislerdir;
Çiftler ekseriyetle sorunu davranış çerçevesinde “çözme” nin sorunu ortadan kaldıracağını düşünüp buna odaklanabilirler…
“Bir daha geç kalmam.”
“Daha sık ararım.” ya da ,
“Bunu yapmamaya çalışırım.” gibi…
Bu tıp tahliller o anı kurtarsa da , duygusal bir karşılık içermediği için kalıcılığı uzun değildir.
Bir taraf için geç kalınması, geçmişte yaşanmış ihmal hislerini harekete geçirirken; başka taraf için bu durum sırf ağır bir günün doğal sonucu olabilir. Bunlar lisana getirilmediğinde taraflar kendilerini anlaşılmamış hisseder ve savunma konumuna geçerler.
Haklı çıkmak mı, anlaşılmak mı?
Tekrar eden tartışmalarda çiftlerin sıkça odaklandıkları hususlardan biri, kimin haklı olduğudur. Kim daha çok fedakârlık yaptı, kim daha çok incindi, kim daha fazla çabaladı?… Bu hesaplaşma, kuşkusuz ki bağlantının duygusal bağını vakitle zayıflatır.
Oysa bağlantılarda onarıcı olan bir ilgiyi güçlü kılan şey, birden fazla vakit haklı çıkmak değil, anlaşılmış hissetmektir.
“Bunu bu türlü yapman beni yalnız hissettirdi” demekle,
“Sen daima böylesin” demek ortasında büyük bir fark vardır. Birincisi duyguyu görünür kılar ve duygusal bir temas yaratır. İkincisi ise savunmayı tetikler ve çiftler ortasında uzaklıklar yaratır.
Tekrar eden tartışmalar ne anlatmaya çalışır?
Konular değişse bile daima tekrar eden tartışmaların yaşanıyor olması birden fazla zaman
Beni duy, beni gör, benimle temas et…demenin bir yolu üzeredir.
Bu nedenle tekrar eden çatışmaları yalnızca bir sorun olarak ele almak yerine, bunu karşı tarafa bir ileti verilmeye çalışıldığı anlar olarak görebiliriz tahminen de…
Ne vakit dayanak almak manalı olur?
Bazı çiftler tekrar eden tartışmaların alakalarına verdiği ziyanı fark edebilirler. Birtakım çiftler ise farkındalık geliştiremeyip emsal noktalarda tıkanıp kalabilirler. Şayet ki tartışmalar daima tıpkı noktada kilitleniyorsa ve duygusal aralık giderek artıyorsa, profesyonel dayanak almak sağlıklı bir adım olacaktır. Tabii ki her iki tarafın da üzerine düşeni yapması, sorumluluk alması koşulu ile…
