Evlilikte Affedememe: Geçmişi Taşımak, Geleceği Tüketmektir.
Evlilikte en derin yaralardan biri affedememe duygusudur. Geçmişte yaşanan bir aldatma, inanç ihlali, palavra, ya da kırıcı kelamlar, vakitle kapanması gereken bir yara yerine, tekrar tekrar açılan bir evraka dönüşür.
“Sen daima bu türlü yaparsın”, “Zaten o vakit da beni kırmıştın” üzere cümleler, alakayı duygusal esarete hapseder. Bu durum sırf çiftler ortasındaki irtibatı zedelemez, tıpkı vakitte duygusal bağın da zayıflamasına neden olur.
Her tartışmada geçmişin tekrar gündeme getirilmesi, çiftleri bugünden uzaklaştırır. Bağlantı, geçmişte donmuş bir acının gölgesinde yaşamaya başlar. Meğer ilgiyi güzelleştiren şey, olay değil bakış açısıdır.
Çözüm Ne?
Gerçek affetme, unutmak değil, yine inşa etmeye istekli olmaktır.
Bilişsel tekrar çerçeveleme ile geçmişe farklı bir mana vermek mümkündür.
Profesyonel dayanak ile hislerin kökenine inilerek, alaka travmaları onarılabilir.
Evlilik, yalnızca birlikte yaşamak değil, birlikte güzelleşmeyi de seçebilmektir.
Geçmişe değil, bugüne odaklanmak; en büyük şifadır.
