🌗 Kendimizi Merkezden Çıkarıp Bir Oburunu Aldığımızda
Bazen sevilmek uğruna, bazen kaybetme dehşetinden, bazen de “iyi insan” olma uğraşıyla fark etmeden merkezimizi kaybederiz.
Bir bakmışız, artık kendi hislerimiz değil oburunun hisleri belirliyor istikametimizi.
Kendi gereksinimlerimiz değil, oburunun beklentileri şekillendiriyor hayatımızı.
Bu kayma sessizce olur.
Önce biraz daha anlayışlı, biraz daha fedakâr olmaya çalışırız.
“Benim için kıymetli, o memnun olsun yeter” deriz.
Ama vakitle fark ederiz ki o “o” memnun olurken, biz eksiliyoruz.
Birinin gözündeki pahası müdafaaya çalışırken, kendi gözümüzdeki kıymetimizi kaybediyoruz.
🎭
Başkalarının öyküsünde figüran olmak
Kendini merkezin dışına iten kişi, bir oburunun kıssasında “ana karakter” olmaya çalışır.
Ama o kıssa onun değildir.
Bu yüzden ne kadar uğraşırsa uğraşsın, sonunda daima birebir yere varır:
“Beni fark etsin, beni sevsin, beni seçsin…”
Kendini görünür kılmaya çalıştıkça görünmez olur.
Çünkü kendini göstermek yerine bir rol oynamaktadır.
Kendi hislerini değil, karşısındakinin hislerini yönetmeye eforlar.
Ve bu uğraş, bir sevgi değil bir hayatta kalma stratejisidir aslında.
💫
Merkez kaybı bir benlik kaybıdır
Bir oburunu merkeze aldığımızda ilgilerimizde dengesizlik başlar.
Kendini ihmal eden, karşısındakini büyüten kişi aslında görünmez bir formda söner.
Zamanla ne istediğini bilemez hale gelir.
Ne sevdiğini, neyi sevmediğini, neye kızdığını unutabilir.
Çünkü ömrü artık “ben ne hissediyorum” değil “o ne ister” ekseninde dönmektedir.
Bu noktada en değerli farkındalık şudur:
Birini merkeze almak, sevgi değildir.
Gerçek sevgi, iki tarafın da merkezde kalabildiği, hudutların korunduğu, benliğin silinmediği bağdır.
🌿
Merkezi yine bulmak
Merkezine dönmek, bencillik değildir.
Aksine, sağlıklı bir bağlantının ön şartıdır.
Kendini merkeze aldığında kimseye sırtını dönmezsin; yalnızca evvel kendine dönersin.
Çünkü kendine dönen kişi, diğerine da daha derinden yaklaşabilir.
Kendine şu soruları sormak güzel bir başlangıçtır:
- Şu anda yaptıklarım nitekim benim isteğim mi, yoksa birini kaybetmemek için mi?
- Bu ilgi beni büyütüyor mu, küçültüyor mu?
- Ben bu ilgide kimim — kendim miyim, yoksa bir rol mü oynuyorum?
✨
Son söz
Birini merkezine almak, bir müddetliğine huzur verir üzere görünür.
Ama uzun vadede içsel bir boşluk bırakır.
Çünkü sevgi, kendini kaybettiğin değil, kendini bulduğun yerde filizlenir.
O yüzden…
Birini çok sevdiğinde bile kendini unutma.
Kendini unutursan, bir noktadan sonra sevdiğin kişi bile seni bulamaz.
