Sessiz İhmalin Belirtileri
– Kendi hislerine yabancılaşma
– ‘Benim derdim o kadar da değerli değil’ inancı
– Yakın bağlantılarda derin bağ kurmakta zorlanma
– Onay bağımlılığı ve hudut koyamama
– Daima kendini ispat etme çabası
İhmalin Travmatik Doğası
İhmal edilen birey, çocuklukta temel ruhsal gereksinimlerden mahrum kalır: görülmek, anlaşılmak, şartsız sevilmek. Bu eksiklikler, bireyin öz kıymet algısında önemli çatlaklar yaratır. Anlatılmayan travma, sıklıkla danışanın anlatamadığı değil; anlatılamayacak kadar tanımsızlaştırdığı yaşantılardır.
Terapötik Müdahaleler
1. Hislere İsim Vermek: Danışanın duygusal körlük yaşadığı alanlara yavaş yavaş isim kazandırmak.
2. İçsel Çocuğa Ses Vermek: İhmal edilen çocukla sembolik bağ kurmak, gereksinimlerini lisana getirmesine alan açmak.
3. Görülme Tecrübesi Yaratmak: Terapist olarak danışanın tecrübesini önemsediğimizi hissettirmek, ona eşlik etmek.
4. Şema Terapi Teknikleri: Bilhassa ‘duygusal yoksunluk’, ‘kusurluluk’ ve ‘bağımlılık’ şemaları üzerinde çalışmak.
5. Travmanın İsmini Koymak: Anlatılmayan şeyin travma olduğunu kabul etmek, danışan için dönüştürücü olabilir.
Sonuç
Sessiz ihmal, bazen en çok acıtan lakin en az konuşulan tecrübedir. Terapötik süreçte bu görünmeyen boşlukların ismini koymak, danışanın kendilik tecrübesini yine yapılandırmasına imkan tanır. Zira bazen düzgünleşme, kimsenin sormadığı bir sorunun birinci kere duyulmasıyla başlar.
Hazırlayan: Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
