Ergenlik devri, duygusal dalgalanmaların ağır yaşandığı bir süreçtir. Lakin her içe kapanma ya da mutsuzluk “ergenlik hali” olarak değerlendirilmemelidir. Kimi durumlarda bu belirtiler, ergen depresyonunun habercisi olabilir.
Ergenlerde depresyon birden fazla vakit yetişkinlerdeki üzere açık mutsuzluk formunda görülmez. Sessizleşme, ilgisizlik, içe çekilme ve motivasyon kaybı daha besbelli olabilir. Bu nedenle fark edilmesi zorlaşır.
Akademik başarıda ani düşüş, toplumsal münasebetlerden uzaklaşma ve keyif aldığı aktivitelerden vazgeçme değerli sinyallerdir. Ergen, kendini tabir etmek yerine içine kapanmayı tercih edebilir.
Duygusal belirtilerin yanı sıra bedensel şikâyetler de görülebilir. Daima yorgunluk, baş ağrısı, mide sorunları ve uyku düzensizlikleri sık rastlanan durumlardır. Bu belirtiler birden fazla vakit gerilimle ilişkilendirilir ve gözden kaçabilir.
Ergenlerde depresyonun en kıymetli nedenlerinden biri anlaşılmama hissidir. Akran baskısı, akademik beklentiler ve kimlik arayışı bu periyodu daha da zorlaştırır. Ergen, yaşadığı hislerle baş etmekte zorlanabilir.
Aile içi irtibat bu noktada belirleyicidir. Daima eleştirilen, kıyaslanan ya da hisleri küçümsenen ergenler, kendilerini yalnız hissedebilir. Bu yalnızlık, depresif belirtileri derinleştirir.
Depresyondaki ergen her vakit yardım istemez. Sessizlik birden fazla vakit bir davettir. Bu nedenle ebeveynlerin ve öğretmenlerin davranış değişikliklerine dikkat etmesi kıymetlidir.
Erken fark edilen depresyon, hakikat takviyeyle büyük ölçüde iyileştirilebilir. Ruhsal takviye, ergenin hislerini anlamlandırmasına ve kendini söz etmesine yardımcı olur.
