Kronik Gerilimin Ruhsal Dinamikleri
Kronik gerilim yaşayan bireylerde:
Daima yorgunluk hissi
Tahammülsüzlük
Konsantrasyon güçlüğü
Umutsuzluk
Duygusal donukluk
Sıklıkla gözlemlenir. Birey vakitle gerilimli olmayı “normal” kabul eder ve bu durumun
bedelini fark edemez.
Stres, Denetim ve Belirsizlik
Kronik gerilimin temelinde birden fazla vakit denetim kaybı ve belirsizlik yer alır. İnsan zihni,
öngörülebilirliği sever. Belirsizlik arttıkça zihin daima senaryolar üretir ve bu durum kaygıyı
besler.
Birey:
“Ya makus bir şey olursa?”
“Hazırlıklı değilim”
“Başa çıkamayacağım”
Üzere fikirlerle zihinsel olarak daima meşgul olur.
Stres ve Duygusal Düzenleme
Uzun müddetli gerilim, duygusal düzenleme kapasitesini zayıflatır. Küçük uyaranlar bile yoğun
reaksiyonlara yol açabilir. Bu durum:
Öfke patlamaları
İçsel geri çekilme
İlişkisel çatışmalar
Halinde kendini gösterebilir.
Psikosomatik Etkiler
Kronik gerilim, vücutta somatik belirtilerle tabir bulabilir:
Baş ağrıları
Mide-bağırsak sorunları
Kas ağrıları
Uyku bozuklukları
Vücut, zihnin taşıyamadığı yükü üstlenir.
Terapötik Yaklaşım
Kronik gerilimle çalışırken terapide:
Gerilim kaynaklarının fark edilmesi
Denetim edilebilen–edilemeyen alanların ayrıştırılması
Duygusal regülasyon maharetlerinin geliştirilmesi
Bedensel farkındalık çalışmalarının eklenmesi
Değerlidir. Terapötik ilgi, bireyin birinci defa nitekim “durmasına” müsaade verdiği alan olabilir.
Sonuç
Kronik gerilim, sessiz fakat yıpratıcı bir süreçtir. Daima güçlü olmaya çalışmak, bireyin
kendisiyle temasını zayıflatır. Güzelleşme; daha az yük taşımayı değil, yükle yalnız kalmamayı
öğrenmekle başlar. Gerilimi yönetmek, hayatla kurulan alakayı yine düzenlemeyi
gerektirir.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
