Hızlı endüstrileşmenin, göçün, çarpık kentleşmenin ve trafiğin ağır olduğu metropollerde yaşayan bireyler uzun çalışma saatlerinin yanı sıra cep telefonları, internet ve gibisi birçok öge hasebiyle gün içerisinde çok fazla beşerle temas etmektedir. Bilhassa de çalışan bireyler çok fazla uyaranla karşı karşıya kalıyor. Birey, hem dış uyaranlar hem de ferdî gereksinimlerinden kaynaklanan iç uyaranlar sebebiyle bombardıman altında yaşamaya çalışıyor ve bu durum da bireyin çok fazla zihinsel efor harcamasına, irtibat hünerlerini ve karar alma sistemini ziyadesiyle kullanmak zorunda kalmasına neden oluyor.
Tüm bu faktörler hasebiyle bireyler; arkadaşlarına, ailelerine, toplumsal ortamlarına ve hobilerine çok az vakit ayırırken, metropolde yaşayan bireylerin birincil sorunu yabancılaşma, izole olma ve yalnızlık oluyor…
Metropol ömründe hayatı kolaylaştıracak 10 altın öneri
1. İşi işte bırakın
Her işyerinde az ya da çok iş baskısı ve rekabet şartları bulunmaktadır. Lakin birey elinden geldiği kadarıyla işi işte bırakmalıdır. İşle ilgili sıkıntıları zihinde taşımak, iş dışındaki hayatı da olumsuz etkileyecektir.
2. Trafikte daha az vakit geçirin
Bireyin kendisine daha fazla vakit ayırması için trafikte geçirilen vakti asgariye indirmelidir. Bilhassa İstanbul’da günde 4 saatini yola harcayan bireylerin olduğunu biliyoruz. Bireyin günü daha kaliteli geçirebilmesi için konutlar, iş yerine yakın olarak ayarlanmalıdır.
3. Hislerinizin farkında olun
Hayat süratli akıyor ve çok fazla seçim yapmak zorunda kalıyoruz. Sağlıklı bir ruhsal işleyiş için birey, hislerinin farkında olmalıdır. Dünyayla ve kim olduğu gerçeğiyle teması asla kesmemelidir. Her birey asıl bedellerinin, varlığının, muhtaçlıklarının farkında olmalıdır.
4. Toplumsal hayatı göz arkası etmeyin
Birey için en değerli pahaların başında aile bireyleri ve toplumsal etraf gelmektedir. Birey, ailesi ve arkadaşları ile bir ortaya gelmeli, yorgun da olsa onlara aşikâr oranda vakit ayırılmalıdır.
5. Hakikat gereksinimlere odaklanın
Daha düzgün meslek, daha uygun bir meskende oturmak ve gibisi birçok nokta uzun çalışma saatlerini, sorumlulukları ve fedakarlığı beraberinde getirmektedir. İleriye yanlışsız gitmek, insanın tabiatında olan ve berbat olmayan bir olgu. Fakat hakikat gereksinimlere odaklanarak, muhtaçlık olarak görülen ögelerin ne kadarının gereksinim, ne kadarının muhtaçlık olmadığı belirlenmelidir.
6. Tesirli Bağlantı Maharetleri Edinmek
Günümüz dünyasında etkin ya da pasif irtibat biçimlerini hayli fazla kullanıyoruz. Gün içerisinde bireyin yaşadığı zahmetler ve kendi içsel gereksinimleri, hakikat irtibat kurmayı engelleyebilir. Bağlantıda önyargılardan uzak olmak, açık fikirli olmak ve (suçlayıcı olmadan) ne istediğini uygun söz edilmek, birçok alanda irtibat ıstıraplarını ortadan kaldırır. Kişinin, kendi gereksinim ve isteklerinin farkında olması bu manada değerlidir.
7. Tabiattan kopmayın
Metropollerin en büyük sorunu bireylerin tabiatla baş başa kalabileceği yerlerin hudutlu sayıda olmasıdır. Tabiat ile iç içe olmak, ruhsal ve fizikî olarak değerli bir muhtaçlık durumundadır. Bireyin yabancılaşmasını sağlayan en değerli ögelerden biri tabiatla bağının kopmasıdır. Bu yüzden birey kısa günlük seyahatlerle ya da hafta sonları tabiatla baş başa kalmaya itina göstermelidir.
8. Daha az TV daha çok egzersiz
İşten konuta dönüldüğünde bir koltuğa yığılma, yemekten sonra uzun saatler televizyon seyretme durumlarında birey pasif pozisyonda kalmaktadır. Her gün tertipli idman yapan şahıslarda yapmayanlara oranla hem fizikî hem de ruhsal düzelme daha fazla görülmektedir. İdman yapmanın hem esirgeyici hem de korkuyu azaltıcı istikameti var.
9. Toplumsal ve kültürel aktiviteleri takip edin
Metropollerin en büyük avantajı, sanatsal, spor, entelektüel aktifliklerin ağır gerçekleştiği merkezler olmalarıdır. Birey, toplumsal ve kültürel faaliyetlere olabildiğince vakit ayırmalıdır. Bu tip aktivitelere ayırılacak vakit, bireyin hislerini olumlu istikamette çalıştırarak, algılarını açacak ve daha yeterli hissettirecektir.
10. Bir oluşuma üye olun
Büyük kentlerdeki kalabalık, insanı bir anlamsızlık hissine itmektedir. Bireyler büyük kentlerde yalnız olduğunu hissedebilir. Vakit darlığına ve sorumluluklara karşın bireyin kendine yakın bulduğu bir görüşe, topluluğa, derneğe, kuruluşa üye olması; farklı beşerler ya da sıkıntılar için yarar sağlayıcı çalışmalar yürütmesi değerlidir. Bu durum bireylerin yaratıcılığını ve aidiyet hissini arttıracaktır.
