Zaman vakit hepimizin içinden geçen bu cümle, aslında hayli derin bir duygusal muhtaçlığın tabiridir: görülmek, duyulmak ve anlaşılmak. Bu his yalnızca yalnızlıkla ilgili değildir; birden fazla vakit geçmiş tecrübelerin, ilişkisel dinamiklerin ve içsel inançların bir yansımasıdır.
Bu his neden ortaya çıkar?
1. Çocuklukta gereğince anlaşılmama deneyimi
Çocukken hislerimiz sık sık görmezden gelindiyse ya da “abartıyorsun”, “bunda üzülecek ne var?” üzere yansılar aldıysak, vakitle şu inanç gelişebilir: “Duygularım anlaşılmaz”. Bu da yetişkinlikte kendimizi tabir etsek bile anlaşılmayacağımız beklentisini doğurur.
2. Hisleri söz etmekte zorlanmak
Birtakım beşerler ne hissettiğini çok ağır yaşar lakin bunu sözlere dökmekte zorlanır. İçeride karmaşık bir dünya vardır lakin dışarıya sade bir halde çıkamaz. Bu durumda anlaşılmamak kaçınılmaz hale gelir.
3. Yüksek beklenti – düşük bağlantı dengesi
“Beni hakikaten seven biri esasen beni anlamalı” niyeti, söz etmeyi geri plana atabilir. Karşı tarafın zihnimizi okumasını beklemek, hayal kırıklığını artırır.
4. Geçmişte yaşanan incinmeler
Daha evvel paylaşıp anlaşılmadığımız, hatta yargılandığımız anlar olduysa, zihnimiz kendini müdafaaya alır. Bu da yeni münasebetlerde bile “nasıl olsa anlamayacaklar” filtresiyle yaklaşmamıza neden olur.
5. Kendini tanımada eksiklik
Kişi kendi hislerini, gereksinimlerini ve sonlarını net bilmiyorsa, karşı tarafın da anlaması zorlaşır. İçeride belirsizlik varsa, dışarıda anlaşılma gereksinimi daha da büyür.
Bu hisle nasıl baş edebilirsin?
1. Evvel kendini anlamaya çalış
Kendine şu soruları sor:
“Şu an tam olarak ne hissediyorum?”
“Bu hissin altında hangi muhtaçlık var?”
Kendini anlamak, diğerlerine anlatmanın birinci adımıdır.
2. Daha açık ve net söz etmeyi dene
“Kimse beni anlamıyor” yerine:
“Şu hususta kendimi yalnız hissediyorum ve biraz dayanak görmek istiyorum” demek, karşı taraf için daha anlaşılırdır.
3. Zihinsel okuma beklentisini bırak
Karşı taraf seni sevse bile zihnini okuyamaz. Tabir etmek, ilgide yük değil; bağ kurmanın en kıymetli yoludur.
4. İnançlı beşerler seç
Herkes seni derinlemesine anlamak zorunda değil. Lakin seni hakikaten dinleyen, alan açan beşerler vardır. Enerjini bu şahıslara yönlendirmek duygusal olarak daha besleyicidir.
5. Geçmiş tecrübelerin bugünü etkilemesine müsaade verme
Evvelden anlaşılmamış olman, bugün de anlaşılmayacağın manasına gelmez. Her ilgi yeni bir ihtimaldir.
6. Kendine şefkat göster
Bu hissi yaşadığında kendine yüklenmek yerine şunu hatırla:
“Anlaşılmak istemek çok insani bir muhtaçlık.”
Son bir bakış
“Beni kimse anlamıyor” hissi birçok vakit nitekim kimsenin anlamamasından değil, anlaşılma gereksiniminin gereğince karşılanmamasından doğar. Bu da hem içsel farkındalık hem de sağlıklı bağlantıyla dönüşebilecek bir süreçtir.
Kendini gerçek insanlara, hakikat formda söz ettiğinde şunu fark edersin:
Aslında anlaşılmak mümkündür — evvel kendinle başladığında.
