Boşanma süreci açısından her aileyi başka farklı pahalandırmak gerekmektedir. Eşler ortasındaki ilginin yapısı, ömür şartları, çocukların durumu, kök aileler ile alakalar, ekonomik durum, toplumsal etraf üzere pek çok faktör boşanma sürecini etkilemektedir. Boşanma sürecinin çocuklar üzerindeki tesiri de tekrar bu süreci yaşayan aile ve çocuk özelinde değerlendirilmelidir. Her ailenin bu süreci yönetme hali farklı olacağı üzere, birebir aile içindeki çocukların bile süreçten etkilenme biçimi farklı olacaktır. Boşanma sürecinin çocuk açısından kesinlikle olumsuz tesir edeceğini söylemek yanlış olur. Bununla birlikte bu süreçte en çok önemsenmesi gereken bireyler de çocuklardır.
Boşanma da evlilik üzere iki kişi tarafından verilen bir karardır. Ancak bu karardan sonra süreci bilhassa çocuklar için en hakikat formda yönetebilmek çok değerlidir. Çiftlerin verdiği bu karardan sonra âlâ anne olmak ya da güzel baba olmak kadar karşılıklı bağlantılarına de dikkat etmesi gerekmektedir. Çocuklar, en az anne ve babasının kendisine karşı olan tavrı kadar anne ve babaları ortasındaki irtibattan de etkilenmektedir.
Boşanma sürecinin çocuklar üzerinde çok farklı ruhsal tesirleri olabilmektedir.
Bu tesirlerin sonuçları çocuğun yaşına, boşanma süreci ile ilgili bilgilendirilme biçimine, ebeveynlerin tavrına, anne ve babanın ruhsal durumuna, çocukla kurulan irtibata ve evlilik mühletince yaşanan çatışmalara nazaran değişmektedir. Boşanma kararı karı-koca ve çocuk için gerekli ve yanlışsız bir karar olsa bile çocuk için travmatik bir tecrübe olabilmektedir. Çocuk her şeyden evvel yaşanan bu süreç ile ilgili kendisini sebep olarak görebilmekte ve ağır suçluluk duygusu yaşayabilmektedir. Eşler ortasında alınan bu kararın büsbütün iki kişinin bağı ile ilgili olduğu, karı-kocalık ilgisinin bittiği fakat anne-babalık rollerinin hayat boyunca devam edecek olduğu ve çocuk ile bağın sağlıklı halde sürdürülmesinin mümkün olduğu en kısa müddette çocuk ile konuşulmalıdır.
Boşanma kararı en süratli biçimde mümkünse anne ve babası tarafından çocuğa en sade formu ile anlatılmalı, bir ortada konuşmak mümkün değilse de anne ya da baba çocuk ile konuşurken birbirini kötülemekten ya da çocuğu irtibat aracı olarak kullanmaktan kaçınmalıdır.
Maalesef çok sık duyduğum, ‘çocuğumuz üzülmesin diye ona söylemedik’ kelamı. Çocuğa söylememek süreç içerisinde çocuğu düşündüğünüzden çok daha olumsuz etkileyecektir. Zira çocuklar her şeyin farkındadır ve sizin sade ve yaşına uygun formda anlatmadığınız durumu çocuk etraftan aldığı ipuçları ve kendi hayal gücü ile anlamlandırmaya çalışırken duruma çok daha olumsuz manalar yükleyebilmektedir.
Bu süreçte çocuğun kiminle yaşayacağı, öteki ebeveyn ile ne sıklıkla ve hangi şartlarda görüşeceği, hayatında nelerin değişeceği nelerin tıpkı kalacağı netleşmeli ve çocuk ile yaşına uygun halde ve en kısa müddette konuşulmalı.
Boşanma sürecinin çocuk üzerindeki olumsuz tesirlerini en aza indirmek için çocuğa sık sık yaşına uygun, sade ve samimi açıklamalar yapmak ve süreç ile ilgili meçhullüğü en aza indirmek çok değerlidir.
Boşanma süreci her çocuğu olumsuz tesirler diyemeyiz lakin çocuk yaşı, kişilik yapısı ve yaşadıklarına bağlı olarak farklı biçimlerde etkilenebilir. Çocuğun olumsuz etkilendiği durum boşanmanın kendisi değil ebeveynlerin boşanma sürecini nasıl yönettiği ve çocuğun nelere maruz kaldığıdır. Çocuğun da bu süreçte kendini söz edebilmesine, hislerini yaşamasına müsaade verilmeli ve yansıları anlayışla karşılanmalıdır.
İki yetişkin olarak boşanma kararı alabilir ve karı-kocalıktan boşanabilirsiniz fakat anne-babalıktan boşanılmaz…
