Duygusal zekâsı yüksek ailelerde empati ön plandadır. Aile üyeleri birbirlerini
yargılamadan dinler, duygusal reaksiyonları anlamaya çalışır ve irtibat kazalarını en aza indirir.
Bu ortam çocukların kendilerini inançta hissetmesini sağlar.
Hisleri söz etmek aile içi bağları güçlendirir. “Ben dili” ile konuşmak, suçlamadan uzak
bir bağlantı kurmak ve sakin kalmak çatışmaları azaltır. Çocuklar bu modeli gördükçe kendi
duygusal düzenleme marifetlerini geliştirir.
Aile içindeki düşük duygusal zekâ ise tenkit, suçlama, bağırma ve yanlış anlama
döngülerini artırır. Bu durum çocuklarda korku, öfke denetim sorunları ve özgüven
zedelenmesi yaratabilir.
Terapötik süreçte aile üyeleri his farkındalığını artırmayı öğrenir. Empati çalışmaları,
hisleri isimlendirme marifeti, etkin dinleme teknikleri ve sağlıklı hudut koyma uygulamaları
geliştirilir.
Sonuç olarak, duygusal zekâ aile içi irtibatın temel taşıdır. Bu marifetin güçlenmesi, hem
ebeveynlerin hem de çocukların ilişkisel dünyasını olumlu tarafta tesirler.
Kaynak : Doktor Sitesi
