Dijital dünya, ergenler için sırf bir cümbüş alanı değil; tıpkı vakitte toplumsallaşma, kaçış ve kimlik deneme alanıdır. Lakin bu alan denetimsiz kullanıldığında, internet ve oyun bağımlılığı önemli ruhsal ve toplumsal problemlere yol açabilir.
Ergenlik periyodu, ödül sisteminin hassas olduğu bir periyottur. Oyunlar ve toplumsal platformlar, süratli haz ve muvaffakiyet duygusu sunduğu için ergen beyni için hayli caziptir. Bu durum, ekran başında geçirilen müddetin fark edilmeden artmasına neden olabilir.
Bağımlılık, sırf uzun mühlet ekran başında olmak değildir. Kişinin dijital aktiviteler dışında keyif alamaması, bırakmak istediğinde huzursuzluk yaşaması ve günlük fonksiyonelliğinin bozulması kıymetli belirtilerdir.
Ergenlerde internet ve oyun bağımlılığı birden fazla vakit bir kaçış sistemidir. Akademik gerilim, toplumsal dert, aile içi çatışmalar ya da özgüven meseleleri, dijital dünyayı inançlı bir sığınak haline getirebilir.
Bağımlılık geliştikçe ergenin gerçek hayattaki sorumlulukları aksar. Ders başarısı düşebilir, uyku nizamı bozulabilir ve yüz yüze ilgiler zayıflayabilir. Bu durum, ergenin yalnızlığını daha da artırır.
Aileler birden fazla vakit bu durumu yalnızca disiplin sorunu olarak ele alır. Halbuki çok ekran kullanımı birden fazla vakit bir belirtidir; asıl sorun altında yatan duygusal gereksinimlerdir.
Yasaklayıcı ve cezalandırıcı tavırlar, bağımlılığı azaltmak yerine zımnî kullanımı artırabilir. Ergen, anlaşılamadığını düşündüğünde dijital dünyaya daha fazla çekilebilir.
Sağlıklı yaklaşım, istikrar kurmaya yöneliktir. Ergenin dijital dünyada ne bulduğunu anlamaya çalışmak, alternatif tatmin alanları oluşturmak ve hudutları birlikte belirlemek tesirlidir.
