Hastalık

ERGENLİKTE UNUTKANLIK: OLAĞAN Mİ, YOKSA BİR SİNYAL Mİ?

Beyin Gelişimi ve Bellek

Bilimsel araştırmalar, ergenlikte beynin bilhassa prefrontal korteks ismi verilen bölgesinin gelişimini sürdürdüğünü gösteriyor. Bu bölge; dikkat, planlama ve bilgiyi uzun periyodik belleğe aktarma süreçlerinde kıymetli rol oynamaktadır. Planlama, sorun çözme, dikkat denetimi, dürtülerin düzenlenmesi ve bilgilerin uzun periyodik belleğe aktarılması üzere ‘yönetici işlevlerden’ sorumludur. Yapılan araştırmalar; prefrontal adarkorteksin 20’li yaşların ortalarına kadar gelişmeye devam ettiğini göstermektedir. Şimdi tam olgunlaşmamış olması, gençlerin bilgiyi organize etmekte zorlanmasına ve sık unutkanlık yaşamasına yol açabilir. Bu da ergenlikte dikkatin ve hafızanın ‘istikrarsız’ görünmesinin bir açıklaması olarak kabul edilebilir.

Ayrıca limbik sistem (duyguların ağır hissedildiği, işlendiği ve ödül-motivasyon düzenekleri ile gerilim karşılığından sorumlu bölge) prefrontal korteksten daha erken olgunlaşır. Bu nedenle ergenler, duygusal reaksiyonlarında süratlidir ama bu yansıları düzenleme konusunda zorlanabilirler (Steinberg, 2005). Bu periyotta limbik sistemin daha baskın çalışması, dikkatin kolay dağılmasına neden olabilir. Hülasa, ergen beyninde hisler ve dikkat ortasında doğal bir “çekişme” yaşanır ve bu da belleğe yansımaktadır.

Psikolojik Etkenler

Bellek sırf biyolojik değil, ruhsal faktörlerden de etkilenir.

• Korku: İmtihan gerilimi, “unutacağım” korkusunu besler ve hakikaten unutmaya yol açabilir. Ergenler imtihanlarda ‘unutacağım’ endişesiyle aslında belleğini güç durumda bırakır. Zira telaş, hem zihinsel kapasiteyi doldurarak hem de biyolojik olarak gerilim hormonlarını devreye sokarak bilgiyi çağırmayı güçleştirir. Bu nedenle unutma yalnızca ‘yetersizlik’ değil, derdin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkabilir.

• Dikkat Dağınıklığı: Toplumsal ilgiler, teknoloji kullanımı ve ağır akademik baskı zihinsel parçalanmayı artırır.

• Öz Yeterlik Algısı: Kendine inancı düşük öğrenciler, “nasıl olsa aklımda kalmaz” niyetiyle öğrenmeye başlar; bu da unutmayı kolaylaştırır.

Normal Olan ile Dikkat Gerektiren Durum Ortasındaki Çizgi

Geçici unutkanlıklar ergenlikte sıklıkla görülür ve çoğunlukla olağandır. Lakin şu durumlarda profesyonel dayanak almak yararlı olabilir:

• Unutkanlık yalnızca derslerde değil, günlük ömürde da belirginleşiyorsa,

• Ağır telaş, mutsuzluk ya da isteksizlik eşlik ediyorsa,

• Akademik başarısızlıkla birlikte toplumsal bağlantılarda de zorlanmalar gözleniyorsa.

Ebeveynler İçin Öneriler

  1. Unutkanlığı Patoloji Olarak Görmeyin, Gelişimsel Süreç Olarak Kabul Edin

Ergenlikte beynin “düzenleme” fonksiyonları tam gelişmediği için unutkanlık sık görülür. Çocuğunuzun unutmasını “sorun” ya da “tembellik” olarak etiketlemek yerine gelişimsel bir özellik olarak kabul ederek destekleyici bir perspektif ile yaklaşmak irtibatı kuvvetlendireceği üzere; bu bakış, çocukta suçluluk değil, özgüven yaratır.

2. Yanlış Beklentiler Yerine Gerçekçi Maksatlar Belirleyin

“Sen akıllısın, nasıl unutursun?” üzere cümleler yerine; öğrenme sürecini destekleyen amaçlar koyun. Örneğin “Bugün şu mevzuyu üç kere tekrar edelim, akılda ne kadar kaldığını birlikte görelim.”

3. Tasayı Görünür Kılın

Çocuğunuzun unutkanlık şikâyeti, aslında imtihan derdinin lisanı olabilir. “Unutuyorum” dediğinde, direkt bilgiyi değil tasayı konuşmayı deneyin: “Unutma ihtimalin seni mi korkutuyor?”

4. Model Olun: Yetişkin Hafızasını Normalleştirin

Ebeveynler de günlük hayatta unutkanlık yaşar. Bunu paylaşmak, gencin “benim beynimde sorun var” fikrini azaltır.

5. Meskende Zihinsel İklim Yaratın

Bellek sırf ferdî gayretle değil, etrafla de şekillenir. Tenkitten uzak, destekleyici, merak uyandıran bir konut atmosferi, öğrenilen bilginin kalıcılığını artırır.

Öğrenciler İçin Öneriler

1. “Unutmak Normaldir” Fikrini İçselleştirin

Beyin, bilhassa ergenlikte bilgiyi süzgeçten geçirerek saklar. Her şeyi hatırlayamamak bir yetersizlik değil, beynin sağlıklı çalıştığının göstergesidir.

  1. Kendi Öğrenme Profilinizi Tanıyın

Görsel mi daha güzel öğreniyorsunuz, işitsel mi? Ya da hareket ederek mi? Öğrenme tarzınızı bilmek, tekrar sistemlerinizi kişiselleştirmenizi sağlar.

3. His ve Hafıza İrtibatını Kullanın

Bellek, hisle birleştiğinde güçlenir. Çalıştığınız mevzuyu hayatla ilişkilendirin, mizah katın ya da öyküye dönüştürün.

4. Zihinsel Farkındalık (Mindfulness) Antrenmanları Yapın

Basit nefes farkındalığı antrenmanları bile dikkati toparlar. Bu sayede “okuyorum lakin aklımda kalmıyor” şikâyeti azalır.

5. Kendinizi Yargılamayın, Süreci Yönetin

“Unuttum, demek ki başarısızım” kanısı yerine “Beynim tekrar istiyor” demek, öğrenmeyi kolaylaştırır. Kendinize karşı daha şefkatli bir iç lisan geliştirin.

6. Kıyaslamalardan Kaçının

Her bireyin öğrenme ve bilgiyi sürece süreçleri birbirinden farklıdır. Öğrenme sürecini kıyaslamak tasayı arttırdığı üzere kendi öğrenme formülünüzü göz arkası etmenize sebep olabilir.

Ergenlikte bellek yakınmalarına yaklaşım, yalnızca akademik performansı artırma hedefiyle sonlu kalmamalıdır. Bu süreç, birebir vakitte gencin özgüvenini, öz yeterlik algısını ve gerilimle başa çıkma hünerini şekillendirmektedir. Yani unutkanlıkla nasıl başa çıkıldığı, gelecekteki ruhsal dayanıklılığı da belirlemektedir.

Kaynak : Doktor Sitesi

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu