Sessiz tükenme, bağda duygusal gereksinimlerin karşılanmamasıyla başlar. Kişi partnerine kırıldığını söylemez, beklentilerini küçültür, hislerini içine çeker. Bu bastırma, vakitle duygusal aralığın artmasına neden olur. En tehlikeli noktası ise şudur: Kişi artık öfkelenmeyi bile bırakır zira zihni bağlanmak için güç harcamayı kıymetsiz bulur.
Araştırmalar, alakalarda bitişin en güçlü habercisinin çatışma değil, duygusal geri çekilme olduğunu söylüyor. Tartışan çiftlerin hâlâ bağ kurma eforu vardır; sessizleşen çiftlerde ise kopma çoktan başlamıştır.
Sessiz tükenmenin dinamiğinde, bağlanma tarzları de kıymetli rol oynar. Kaçıngan bireyler kendi iç alanına çekilirken, korkulu bireylerde ise sessizlik kronik bir hayal kırıklığı üretir. Her iki durumda da görünmez bir duvar örülür.
Bu kademeyi değiştiren şey yüksek sesli tartışmalar değil; duygusal doğrulamadır. “Seni duyuyorum” demek, bazen sayfalar dolusu açıklamadan daha iyileştiricidir. Zira ilgilerde asıl bağ, sözlerle değil, hislerin görüldüğü hissiyle kurulur.
Sessizlik, münasebetin düşmanı değil; fark edilmediğinde büyüyen en sinsi boşluğudur.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
