Duygusal bağımlılık, kişinin öz pahasını partnerinin sevgisine ve ilgisine bağlamasıyla oluşur. Bu durum kişi için epeyce yorucudur zira bağlantıdaki küçük bir değişiklik bile ağır telaş, panik ve değersizlik hissi yaratır.
Duygusal bağımlı bireyler çoklukla partneri kaybetme endişesiyle hareket eder. Partnerin ilgisini daima test eder, onay bekler, yalnızlığa tahammül edemez. Bu durumda münasebet sıhhatsiz bir hal alır.
Bu davranışın temelinde çoklukla çocukluk periyodunda yaşanan duygusal muhtaçlık eksikliği, reddedilme yahut inançsız bağlanma bulunur. Bu bireyler sevgiyi şartlı bir şey olarak öğrenmiş olabilir.
İlişkide duygusal bağımlılık şu belirtilerle kendini gösterir:
- Sürekli onay bekleme,
- Aşırı fedakârlık,
- Kaybetme korkusu,
- Partneri idealize etme,
- Kendi muhtaçlıklarını görmezden gelme.
Bu döngüyü kırmak için kişi öncelikle kendi öz kıymetini partnerden bağımsız biçimde inşa etmeyi öğrenmelidir. Bunu yapmanın yolları ortasında ferdî ilgi alanlarını geliştirmek, toplumsal çevreyi güçlendirmek, kendini tanımak ve ferdî terapiye başvurmak bulunur.
Sağlıklı bağda iki birey vardır, iki hayat vardır ve iki kişilik vardır. Duygusal bağımlılık ise bu sonları siler. Münasebetin sürdürülebilir olması için kişiselliğin korunması kuraldır.
