Kuşaklararası transfer, ebeveynlerin şuurlu tercihlerinden çok, içselleştirilmiş alaka modelleri üzerinden gerçekleşir. Çocuklukta öğrenilen his tabir biçimleri, cezalandırma ya da ödüllendirme yolları, gerilimle başa çıkma yolları ebeveynlikte otomatik olarak devreye girer.
Danışmanlık sürecinde ebeveynler sıklıkla şu farkındalığı yaşar: “Aslında çocuğuma değil, kendi çocukluğumdaki eksikliğe reaksiyon veriyorum.” Bu farkındalık, ebeveynliğin en dönüştürücü anlarından biridir. Zira kişi bu noktada otomatik reaksiyonlar yerine şuurlu seçimler yapma talihi elde eder.
Kuşaklararası transfer her vakit olumsuz değildir. Sevgi, şefkat ve itimat içeren tecrübeler de nesilden nesle aktarılabilir. Danışmanlık süreci, ebeveynin hangi mirası devam ettirmek istediğini, hangisini dönüştürmek istediğini ayırt etmesine yardımcı olur.
Bu çalışma sırf çocuğun ruhsal gelişimini değil; ebeveynin kendi içsel güzelleşmesini de takviyeler. Ebeveynlik, bu tarafıyla geçmişin yüklerini fark edip hafifletme ve daha sağlıklı bir gelecek inşa etme fırsatı sunar.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
