Bir alakada en sert kırılma, sanıldığı üzere ihanet değil, daima ve tekrarlayan biçimde tutulmayan sözlerdir. Zira ihanet tek bir olaydır; ancak verilen kelamın tutulmaması her gün ufak ufak itimadı öldürür. İnsanı daha çok yıkan şey partnerin söyleyip yapmaması değil partnerinin o kelamı tutacağını düşünerek beklentiye girmesi ve tutulmayan kelamın akabinde yaşadığı hayal kırıklığıdır.
Bu döngü bir defa başladı mı, bağlantı de ufak ufak çözülmeye başlar.Çünkü kelam tutmamak bir bağlantı kusuru değil, bir inanç sorunudur. Bağlantıda verilen kelamın tutulmaması her şeyden evvel, partnerin önceliklerini gösterir, Bağda hürmetin azalmasına işaret eder, tutarsızlık yaratır, partnerler ortasında duygusal arayı artırır.
Tutulmayan her kelam, zihinde şu cümleyi oluşturur: “Demek ki ben kıymetli değilim.” Bu fikirle boğuşmak çok sancılıdır. Acı veren bu sancı tecrübesinin akabinde kimi vakit kendimize yanlılık eder ve Onun niyeti makûs değil, unuttu zira yoğundu… Aslında beni üzmek istemedi.. diyerek kendimizi avuturuz. Lakin gerçek şudur: Öncelik verilmediğin yerde mazeret çoktur.
Sürekli Kelam Verip Tutmayan Partner Neden Bu türlü Davranır?
Sorumluluk almaktan kaçan, kaybetme korkusu olmayan, münasebetin ve partnerinde yarattığı hislerinin sorumluluğunu almayan biri verdiği sözleri tutmaktan kaçınma davranışı gösterebilir. Bu türlü bir durum süreklilik aldığında itimat duygusu git gide zedelenmeye başlar. İnancın kaybolduğu yerde, bağ öbür boyutlarda da sağlıksızlığa geçişte yol alma riskiyle kalakalır. Daima güvensizlik, kişiyi vakitle tetikte yaşamaya, içe kapanmaya, daima telaş üretmeye iter. Hayal kırıklığı, ıstırap, öfke üzere negatif hisler daha çok tecrübelenir. Kişi bu hislerin tesiriyle duygusal yoğunluğunu partnerine yöneltir. Bu türlü bir durumda tartışma ve çatışmalar kaçınılmaz olabilir.
Söz verip kelamına sadık kalamayan , yalnızca konuşup adım atmayan biri, değişmek için bir adım atmadıkça, durum resen düzelmez. .Partner sorumluluk alırsa, dengeli davranırsa, kusurunu kabul ederse itimadın yine inşası mümkün olur. Bunun için gerçekçi uğraşların somut bir formda ortaya konması gerekir.
