Terapi odasının en temel fonksiyonlarından biri itimat hissini desteklemektir. Bu itimat, sadece kapının kapanmasıyla oluşmaz; kapalılık unsuruna bağlılık, yargısız duruş ve terapötik çerçeve ile vakit içinde inşa edilir. Terapi odası, dış dünyanın taleplerinden, beklentilerinden ve rollerinden süreksiz olarak ayrışılan bir alan sunar. Bu ayrışma, danışanın gündelik hayatta bastırdığı ya da ertelediği hislerle temas kurabilmesi için gereklidir.
Terapi odasında her şey şuurlu olarak düzenlenmiştir. Oturma sistemi, uzaklık, sessizlik ve vakit sonu; rastlantısal değil, ruhsal güvenliği müdafaaya yönelik ögelerdir. Bu yapı, danışanın denetimi kaybetmeden hislerine yaklaşabilmesini sağlar. Terapötik çerçeve, danışanın neyle karşılaşacağını bilmesini ve bu sayede belirsizlik korkusunun azalmasını dayanaklar.
Terapi odası birebir vakitte hislerin geçerli olduğu bir alandır. Günlük hayatta “abartıyorsun”, “geçmişte kaldı”, “takma kafana” üzere yansılarla karşılanan hisler, terapi odasında olduğu haliyle kabul edilir. Bu kabul, hislerin yoğunluğunu artırmak için değil; anlaşılabilmesini mümkün kılmak içindir.
HAZIRLAYAN
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
