Toksik arkadaşlıklar birden fazla vakit fark edilmesi güç bağlardır. Bu münasebetlerde fizikî bir şiddet ya da açık bir çatışma olmayabilir. Lakin kişi, bu arkadaşlığın içinde kendini daima hatalı, yetersiz ya da bedelsiz hisseder. Bağlantı bittikten sonra bile zihinsel yorgunluk devam edebilir.
Toksik arkadaşlıkların temel özelliği duygusal dengesizliktir. Bir gün çok yakın, sonraki gün uzaklıklı olunabilir. Karşı tarafın ruh haline nazaran bağlantının seyri değişir. Bu belirsizlik, kişiyi daima tetikte fiyat ve duygusal olarak yorar.
Bu çeşit bağlantılarda sıklıkla hudut ihlali görülür. Kişinin vakti, gücü ve hisleri daima talep edilir. “Hayır” demek zorlaşır zira karşı tarafın kırılmasından ya da reaksiyon göstermesinden korkulur. Vakitle kişi kendi gereksinimlerini ikinci plana atar.
Toksik arkadaşlıkların bir öteki besbelli özelliği pasif-agresif davranışlardır. Alaycı yorumlar, küçümseyici latifeler ya da dolaylı suçlamalar sık görülür. Bunlar açık bir akın üzere görünmese de kişinin benlik algısını zedeler.
Bu münasebetler neden sürdürülür? Zira birçok vakit kişi bu durumu normalleştirmiştir. Bilhassa çocukluk devrinde hudutları ihlal edilen bireyler, yetişkinlikte de misal ilgilere daha toleranslı olabilir. “Böyle yönetim ediyorum” niyeti, sıhhatsiz bağları uzatır.
Toksik arkadaşlıklar, özgüveni sessizce aşındırır. Kişi vakitle kendini daha az söz eder, daha çok ahenk sağlamaya çalışır. Bağ bittiğinde ise suçluluk hissi yaşanabilir. Halbuki sağlıklı bağlar kişiyi tüketmez, takviyeler.
Bu tıp münasebetlerden çıkmak zorlayıcı olabilir. Fakat hudut koymak, aralık almak ya da alakayı sonlandırmak ruh sıhhati açısından hamidir. Gerçek dostluk, kişinin kendisi olabildiği ilgidir.
