Sosyal medya, alakaların tabiatını kökten değiştirdi. Evvelce kıskançlık, fizikî ortamlarla ilgiliyken; artık bir “beğeni”, “takip”, “gece gelen mesaj” yahut “story’e bakan kişi” bile tartışma nedeni olabiliyor. Dijital dünyanın sonları belgisiz olduğu için birçok çift, neyin sadakatsizlik sayıldığını tanımlamakta zorlanıyor. Bu belirsizlik de toplumsal medya kaynaklı kıskançlığı artırıyor.
Sosyal medya kıskançlığının temel nedeni, görünmeyen rekabet hissidir. Partnerinizin beğendiği biri, takip ettiği hesaplar yahut paylaşımlarının aldığı etkileşimler, bireyde “Ben kâfi miyim?”, “Benden daha hoşunu görüyor mu?” üzere güvensizlikleri tetikler. Bu güvensizlik arttıkça kişi partneri üzerinde denetim kurmaya, takipçi listesine bakmaya, hesaplarını incelemeye başlar. Denetim arttıkça ilgi gerilir.
Dijital sadakatsizlik ise fizikî bir buluşma gerektirmez. Birine özel bildiri atmak, duygusal yakınlık kurmak, flört içerikli yazışmalar yapmak, kapalı hesap açmak yahut bağlantıyı saklamak dijital sadakatsizlik davranışlarına girer. Pek çok çift, dijital sadakatsizliği “aldatma sayılmaz” diye küçümser; halbuki duygusal sadakatsizlik birden fazla vakit fizikî sadakatsizlikten daha yıpratıcıdır.
Bu süreçte sağlıklı hudutlar belirlemek değerlidir. “Takip etmeyeceksin”, “Beğeni atmayacaksın” üzere yasaklayıcı kurallar bağlantıda baskı yaratır. Bunun yerine çiftlerin “Bizim için ne uygundur?”, “Hangi davranış bizi rahatsız eder?” üzere konuşmalarla kendi ilgi kontratlarını oluşturmaları gerekir.
Sosyal medya kıskançlığını azaltmanın en tesirli yollarından biri, açık bağlantıdır. Suçlamak yerine duyguyu anlatmak gerekir:
“Şu hesaba attığın beğeni beni bedelsiz hissettirdi.”
Bu cümle, “Neden o bayanı beğendin?!” cümlesinden çok daha yapıcıdır.
Dijital sadakatsizlik yaşayan çiftlerde ise inanç tamiri mümkündür; ama bunun için partnerin şeffaf, sorumluluk alan ve gerçekçi bir tamir sürecine girmesi gerekir. Bilinmeyen hesapları kapatmak, irtibat lisanını düzenlemek, dürüstlük ve daima itimat tazeleme bu sürecin kıymetli modülleridir.
Sonuç olarak toplumsal medya kıskançlığı, çağdaş bağlantıların en büyük imtihanlarından biridir. Ancak yanlışsız bağlantı, hudut idaresi ve itimat inşasıyla denetim altına alınabilir.
