Paris İklim Mutabakatı, global ısınmayı sınırlama gayesiyle çevresel ve ekonomik düzlemde değerli değişimleri öngörse de, insan ruh sıhhati üzerindeki tesirleri birçok vakit göz gerisi edilmektedir. Bilhassa genç jenerasyonlarda bu mutabakatın yarattığı iklim telaşı (eko-anksiyete) önemli bir ruhsal yük oluşturmakta ve geleceğe dair ümitsizlik hissini artırmaktadır.
Anlaşmanın getirdiği kısıtlamalar ve siyaset değişiklikleri, birtakım bireylerde ekonomik belirsizlikler, hayat biçimi değişiklikleri ve iş kaybı tasalarına yol açmaktadır. Bu durum, bireyin temel güvenlik hissini zedeleyerek, kronik gerilim, uyku bozuklukları ve anksiyete üzere ruhsal problemlere yer hazırlamaktadır.
İklim siyasetlerinin bireylerin günlük hayatında direkt tesirli olması, bilhassa kırsal kesimde ve tabiata bağımlı ömür sürdüren topluluklarda daha derin ruhsal tesirler yaratmaktadır. Ziraî üretimdeki zarurî dönüşümler, geçim kaynaklarının tehdit altında olması üzere durumlar bireyin denetim algısını azaltmakta ve depresif belirtileri artırmaktadır.
Ayrıca, iklim temelli memleketler arası baskı ve kolektif suçluluk duygusu, bireyin şahsî seviyede yetersizlik ve suçluluk hissetmesine neden olabilmektedir. “Gezegenin geleceği senin ellerinde” üzere telaffuzlar, bilhassa hassas bireylerde ağır bir ruhsal yük yaratmakta ve tükenmişlik hissini pekiştirmektedir.
Paris Muahedesi’nin ruhsal tesirlerini azaltmak için ruh sıhhati perspektifiyle oluşturulmuş dayanak düzeneklerine, psikoeğitim çalışmalarına ve toplumsal dayanışmayı güçlendiren programlara gereksinim duyulmaktadır. İklim krizi sadece fizikî değil; tıpkı vakitte ruhsal bir krizdir ve bu gerçeklik, politik kararların merkezine yerleştirilmelidir.
Hazırlayan: Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
