1. **Saldırganlığın Gelişimsel Temelleri:**
– 2–4 yaş ortası çocuklarda saldırgan davranışlar sık görülür, zira lisan ve duygusal ifade
marifetleri şimdi tam gelişmemiştir.
– Kıskançlık, dikkat çekme isteği ve denetim duygusu kaybı saldırganlığı tetikleyebilir.
– Aile içi gerginlik, tutarsız disiplin ve model alınan şiddet davranışları tesirli olabilir.
2. **Saldırganlığın Tipleri:**
– **Fiziksel Saldırganlık:** Vurma, itme, eşyaları fırlatma üzere dışavurum davranışları.
– **Sözel Saldırganlık:** Hakaret, tehdit, bağırma üzere irtibat temelli yansılar.
– **Dolaylı Saldırganlık:** Arkadaşını dışlama, dedikodu yapma yahut manipülasyon.
3. **Duygusal Düzenlemenin Rolü:**
– Duygusal düzenleme marifeti, çocuğun öfke, hayal kırıklığı yahut gerilim üzere hislerle başa
çıkma kapasitesidir.
– Bu marifetin zayıf olması, dürtüsel davranışlara ve çatışmalara neden olur.
– Çocuğun hislerini tanıması ve isimlendirmesi, düzenleme sürecinin birinci adımıdır.
4. **Ebeveynin Rolü ve Müdahale Usulleri:**
– Çocuğun hislerini bastırmak yerine anlamlandırmasına yardımcı olmak gerekir.
– “Vurma yok” demek yerine, “Kızgınsın ancak kimseye ziyan veremeyiz” üzere yönlendirici
tabirler kullanılmalıdır.
– Dengeli sonlar koymak, inançlı bir ortam oluşturur.
– Ebeveynin sakinliği, çocuğa model olur ve hudut sistemini yatıştırır.
5. **Terapötik Yaklaşımlar:**
– Oyun terapisi, saldırganlığın sembolik olarak dışavurumuna imkan tanır.
– Sanat terapisi, bastırılmış öfke ve derdin inançlı biçimde söz edilmesini sağlar.
– Duygusal farkındalık ve nefes antrenmanları, çocukta içsel dengeyi geliştirir.
– Aile terapisi, ebeveyn-çocuk bağlantısında his regülasyonunu dayanaklar.
Sonuç olarak, saldırganlık çocukta “kötü niyetin” değil, “duygusal zorlanmanın” tabiridir.
Ebeveynin anlayışlı, dengeli ve duygusal olarak ulaşılabilir tavrı, çocuğun saldırgan
davranışlarını azaltır ve duygusal olgunluğun gelişmesine katkı sağlar.
Kaynak : Doktor Sitesi
