İlişkilerde yaşanan sıkıntılar her vakit büyük olaylardan kaynaklanmaz. Birçok vakit alakayı yıpratan, fark edilmeden biriken küçük kırgınlıklardır. Bu mikro kırgınlıklar tek başına kıymetsiz üzere görünse de vakitle duygusal uzaklaşmanın temelini oluşturur.
Mikro kırgınlıklar; söylenmeyen bir teşekkür, geçiştirilen bir his, ertelenen bir konuşma üzere küçük etkileşimlerde ortaya çıkar. Partner, bu anlarda kendini bedelsiz ya da görülmemiş hissedebilir.
Bu kırgınlıklar birçok vakit lisana getirilmez. Kişi “büyütmemek” için susar. Lakin bastırılan her his, münasebette görünmez bir yük oluşturur. Vakitle bu yük taşınamaz hale gelir.
Mikro kırgınlıkların tehlikesi, birikici olmalarıdır. Kişi bir noktadan sonra neden bu kadar uzak hissettiğini açıklayamaz. Küçük olaylar büyük reaksiyonlara yol açabilir.
Bu süreçte çiftler çoklukla birbirini “değişmekle” cürümler. Halbuki değişen birden fazla vakit davranışlar değil, duygusal birikimlerdir. Konuşulmayan her kırgınlık, ortaya ara koyar.
Sağlıklı bağlantılarda küçük hisler da ciddiye alınır. “Buna mı takıldın?” yaklaşımı, mikro kırgınlıkları derinleştirir. Meğer her his, ilgide bir ileti taşır.
Mikro kırgınlıklarla baş etmenin yolu, vaktinde ve sakin bir irtibat kurmaktır. Suçlayıcı olmayan bir lisan, bağın savunma düzeneklerini azaltır.
İlişkiler, büyük krizlerden çok küçük ihlallerle yıpranır. Bu nedenle küçük şeyleri konuşabilmek, büyük kopuşları önler.
