Kapı sinemasındaki Yakup karakteri “babalar bildiği kadar sever. Oğullar da onların bildiği kadar” diyordu. Kuşaklararası transferi çok hoş anlatan bir cümle. Yapılan araştırmalar; bilhassa travmatik yaşantıların ileriki kuşaklara de aktarılabildiğini gösteriyor. Hatırlamadığımız, tahminen de şahsen yaşamadığınız bir olay, his düzenleme zahmeti yaşamamıza ve münasebetlerimizin bozulmasına sebep olabiliyor. Birçok ailede babalar büyüklerinin yanında o denli ulu orta çocuklarına sevgi gösteremezler. Hatta görmezden gelirler. Babadan sevgi görmemek de bir çocuk için travmatik bir olaydır. Bu türlü bir rol model ile büyüyen erkek çocuğu kendi çocuğuna ne kadar sevgi gösterebilir? Oğullar da babalarının bildiği kadar mı sever? Ekseriyetle o denli olsa da travma tesirini fark edip, takviye alarak bu transfer zincirini kırmak mümkün. Bernard Shaw’un dediği üzere; hayat kendini bulmak değil kendini yaratmaktır. Kendini ve sonraki jenerasyonları yaratma seyahatinde ilerleyen tüm babaların, babalar günü kutlu olsun.
