Duygusal zekâ gelişiminin temeli inançlı bağlanmadır. Çocuğun hisleri yargılanmadan
dinlendiğinde, hisleri ciddiye alındığında
ve hislerine isim verildiğinde duygusal farkındalığı artar. “Korkmuş görünüyorsun.”,
“Üzgünsün sanırım.” üzere yansıtıcı
sözler çocuğun hislerini tanımasına yardımcı olur.
Ebeveynin model olması kritik rol oynar. Kendi hislerini sağlıklı formda tabir eden,
öfkesini yönetebilen, sorun çözme
hünerlerini gösteren ebeveynler çocuğa duygusal rehberlik sağlar. Ebeveyn tutarsız ya da
çok tepkisel olduğunda çocuk da
hislerini düzenlemekte zorlanır.
Oyun ortamı duygusal zekânın gelişmesi için doğal bir alandır. Rol oyunları, kıssalar,
kuklalar ve drama aktiflikleri çocukların
hislerini keşfetmelerine yardımcı olur. Ayrıyeten akran bağları, empati ve toplumsal anlayış
marifetlerini güçlendirir.
Duygusal zekâsı gelişmiş çocuklar sorun çözmede daha tesirlidir, toplumsal münasebetleri daha
sağlıklıdır ve gerilimle baş etme
kapasiteleri daha yüksektir.
Ebeveynlerin desteklemesi için teklifler:
– Hisleri isimlendirmek
– Çocuğu dinlerken göz teması kurmak
– Hislerin süreksiz olduğunu öğretmek
– Alternatif baş etme yolları göstermek
Sonuç olarak duygusal zekâ, hayat muvaffakiyetinin güçlü bir belirleyicisidir. Ailenin duygulara
yaklaşımı bu maharetin temelini oluşturur.
Kaynak : Doktor Sitesi
