Çocuklarda tasa belirtileri şunlar olabilir:
– Okula gitmek istememe
– Karın ağrısı, mide bulantısı, baş ağrısı
– Ayrılık korkusu ve ebeveyne yapışma davranışı
– Çok huzursuzluk yahut içe kapanma
– Uyku sorunları
– Yeni durumlara çok tepki
Dert bozukluklarının gelişimsel temelleri; ebeveyn tavırları, çevresel gerilim faktörleri,
travmatik yaşantılar ve biyolojik yatkınlıkla alakalıdır. Çok kollayıcı ebeveynlik, çocuğun
kendi başına baş etme marifetini zayıflatır. Eleştirel yahut cezalandırıcı bir ortam ise çocukta
“yetersizlik” ve “tehlike” şemalarını tetikler.
Aile temelli müdahalelerde emel, sadece çocuğun tasasını azaltmak değil; birebir zamanda
aile içi irtibatı güçlendirmek, baş etme maharetlerini öğretmek ve ebeveyn tutumlarını
düzenlemektir.
Faal aile temelli yaklaşımlar:
1. **Bilişsel-Davranışçı Aile Eğitimi:** Düşünce-duygu-davranış döngüsü öğretilir.
2. **Model Olma:** Ebeveyn, çocuğa sakinliği ve sorun çözmeyi model olarak gösterir.
3. **Maruz Bırakmanın Desteklenmesi:** Çocuğun korktuğu durumlara evreli olarak
yaklaşması sağlanır.
4. **Duygu Koçluğu:** Hisleri isimlendirme ve düzenleme marifeti geliştirilir.
Terapide ebeveynle çalışmak birçok vakit zaruridir. Zira çocuk korkusunu düzenlerken
gereksinim duyduğu itimadı aile ortamından alır. Aile yapısı değiştikçe çocuğun korku düzeyi de
besbelli halde azalır.
Sonuç olarak çocuklarda tasa bozuklukları, sadece kişisel bir sorun değil; aile
sisteminin duygusal istikrarıyla bağlantılı bir süreçtir. Yanlışsız müdahalelerle hem çocuk hem aile
daha sağlıklı bir baş etme kapasitesine ulaşabilir.
Kaynak : Doktor Sitesi
