Sınırlar, çocuğa dünyanın nasıl bir yer olduğunu öğretir. Ne vakit durması gerektiğini, diğerlerinin sonlarına nasıl hürmet göstereceğini ve kendi muhtaçlıklarını nasıl tabir edebileceğini hudutlar aracılığıyla öğrenir. Sonların olmadığı bir ortam, çocuk için özgürlükten çok belirsizlik ve korku yaratır.
Ebeveynler ortası tutarsızlık, sonların tesirini zayıflatan en değerli faktörlerden biridir. Bir ebeveynin müsaade verdiğine başkasının karşı çıkması, çocukta baş karışıklığına ve hudut test etmeye yol açar. Bu durum birçok vakit “problemli çocuk” algısına neden olsa da, asıl sorun ebeveynler ortasındaki münasebet ve bağlantıdır.
Danışmanlık sürecinde ebeveynlerin kendi çocukluk tecrübeleri de ele alınır. Çok katı ya da çok esnek bir aile ortamında büyüyen ebeveynler, farkında olmadan bu uçlardan birini tekrar edebilir. Terapötik çalışma, ebeveynin kendi geçmişini fark ederek daha istikrarlı bir tavır geliştirmesine yardımcı olur.
Duygusal güvenlik, sadece kurallar koymakla değil; hudut koyarken çocuğun hissini da kapsayabilmekle mümkündür. “Hayır” derken çocuğun hayal kırıklığını anlayabilmek, hududu daha fonksiyonel hale getirir. Böylelikle çocuk, sonların sevgiyle birlikte var olabileceğini tecrübeler.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
