Sınav periyodunda ders çalışmak kadar, dikkati sürdürebilmek de değerli bir maharettir. Fakat günümüzde toplumsal medya ve dijital uyaranlar, bu süreci önemli halde zorlaştırabilir. Telefon bildirimleri, kısa görüntüler ve daima yenilenen içerikler, beynin dikkat sistemini parçalayarak derin odaklanmayı zorlaştırır.
Dijital platformlar süratli ve kısa vadeli mükafatlar sunar. Bir görüntü izlemek, bir bildirime bakmak ya da bir gönderiyi kaydırmak anlık bir haz sağlar. Bu durum beynin ödül sistemini tesirler ve daha fazla uyarana yönelmeye neden olur. Ders çalışmak ise daha uzun periyodik dikkat ve sabır gerektirir. Bu iki sistem birbiriyle çeliştiğinde, zihin ekseriyetle daha kolay olanı tercih eder.
Bu süreçte kişi birden fazla vakit farkında olmadan dikkatini böler. “Bir bakıp çıkacağım” niyetiyle telefona yönelir, lakin bu kısa mühletler uzayabilir. Her bölünme sonrası tekrar odaklanmak vakit alır. Bu da çalışma mühletinin randımanını düşürür.
Dijital dikkat dağınıklığı sırf vakti değil, zihinsel enerjiyi de tüketir. Daima farklı uyaranlara maruz kalmak, beynin derin düşünme kapasitesini zorlar. Bu da öğrenilen bilgilerin kalıcılığını azaltabilir.
Bu noktada kıymetli olan toplumsal medyayı büsbütün hayat dışına çıkarmak değil, kullanım biçimini düzenlemektir. Muhakkak vakit dilimlerinde denetimli kullanım, dikkatin daha sağlıklı yönetilmesini sağlar. Bilhassa ders çalışma sırasında dikkat dağıtıcı ögeleri azaltmak, odaklanmayı kolaylaştırır.
Dikkat, geliştirilebilir bir marifettir. Küçük müddetlerle başlamak ve vakitle bu süreyi artırmak, zihnin odaklanma kapasitesini güçlendirebilir.
