Sertleşme Bozukluğu (Erektil Disfonksiyon) Nedir?
Sertleşme (ereksiyon) penisin kanla dolmasıyla başlayan cinsel cevaptır. Sertleşme bozukluğu, erkeğin yineleyici bir biçimde cinsel aktiflik sırasında sertleşme sağlamada ve sertliği sürdürmede besbelli zahmet yaşamasıdır. Hem bayanın hem de erkeğin cinsel tatminini olumsuz tarafta tesirler. Her yaşta erkekte görülebilir fakat bilhassa 40 yaşından sonra görülme sıklığı artmaktadır.
Sertleşme Bozukluğu Belirtileri Nelerdir?
· Cinsel birleşmeye imkan vermeyecek halde sertlik sağlayamama
· Sertliği cinsel birleşme boyunca devam ettirememe
· Sertleşmenin cinsel aktiflik sırasında sönmesi
· Cinsel istek olsa da ereksiyon (sertleşme) sağlayamama
· Sertleşme probleminin bariz zahmete yol açması
Sertleşme Bozukluğunun Nedenleri Nelerdir?
· Biyolojik nedenler: Hormonal problemler, hipertansiyon, şeker hastalığı, damar hastalıkları, kronik hastalıklar vb. nedenler sertleşme bozukluğu nedenleri ortasındadır.
· Ruhsal nedenler: Gerilim, tasa, depresyon, yetersiz cinsel bilgi, cinselliğe ait abartılı beklentiler, performans anksiyetesi, münasebet sorunları sertleşme bozukluğunun ruhsal nedenlerindendir.
· Hayat biçimi: Sistemsiz hayat, sistemsiz uyku, hareketsizlik, ziyanlı alışkanlıklar vb. ereksiyonu olumsuz tarafta etkilemektedir.
Yapılan araştırmalar, erkeklerin yaklaşık %8’inin birinci cinsel tecrübelerinde sertleşme sorunu yaşadığını göstermektedir.
Sertleşme Bozukluğunun Tahlili Nedir?
Tıbbi Tahlil Yolları:
Organik temelli sertleşme bozukluğu yaşayan kişinin kesinlikle üroloji, kardiyoloji üzere ilgili tıp ünitelerine başvurmalıdır. Fakat sertleşme sorunu birtakım durumlarda hem organik hem de ruhsal temellidir. Bu nedenle organik nedenli sertleşme bozukluğu olan bireyler ilgili tıp ünitelerine başvurduktan sonra gerekirse cinsel terapiye başlayarak yarar sağlayabilirler.
Cinsel terapi:
Cinsel terapinin amacı kişinin ereksiyonun kalitesini arttırmak, uygunlaştırmak ve terapi süreci sonunda sağlıklı, tatminkar bir cinsel yaşama ulaşmasını sağlamaktır.
Cinsel terapide öncelikle kişinin ömrü, detaylı cinsel ömür hikayesi, geçmiş münasebetleri, aile hikayesi alınır ve şahsa uygun terapi planı oluşturulur. Akabinde cinsel terapi şunları içerir:
· Cinsel eğitim (anatomi, fizyoloji, cinsel karşılık döngüsü vb.)
· Cinselliğe ait yanlış inançların doğrularıyla değiştirilmesi
· Abartılı beklentilerin belirlenmesi ve gerçekçi bakış açısı geliştirilmesi
· Bilişsel tekrar yapılandırma
· Performans tasası ve gerilim idaresi üzerine çalışma
· Münasebet sorunları varsa bağlantı sorunları üzerinde çalışma
· Çeşitli davranışsal konut idmanlarının belirlenmesi
· Ömür stili değişikliklerinin desteklenmesi
Çözümde Partnerin Rolü Nedir?
Sertleşme sorunu yaşayan kişi üzerinde baskı, suçluluk, yetersizlik üzere hisler hissedebilir. Sertleşme sorunu yaşayan erkeklerin partnerlerinin ‘Beni artık beğenmiyor, istemiyor, arzulamıyor.’ üzere fikirlerinin olması ve yargılayıcı tavrı bu hislerin şiddetini arttırır. Bu da sertleşme probleminin şiddetini artırıp tahlili daha sıkıntı bir hale getirebilir.
Çözüm için partnerin destekleyici tavrı son derece değerlidir. Partnerin iştirakiyle hem erkeğin üzerindeki baskı azalır hem de çift alakası güçlenir. Bağ sorunları cinsel ömrü olumsuz etkilediği için gerektiğinde cinsel terapiye ek olarak çift terapisi teknikleri uygulanır.
Sonuç
Sertleşme sorunu gerçek yaklaşım ve uzman dayanağı ile çözülebilen bir cinsel fonksiyon bozukluğudur. Sertleşme bozukluğu ruhsal nedenlere bağlıysa, kişi cinsel terapiye başvurarak bu sorunun üstesinden gelebilir. Sertleşme sorunu yaşayan birçok erkek cinsel terapi ile tatminkar bir cinsel yaşama ulaşmıştır.
KAYNAKÇA
Coşar, F., Çelik, & Keçe, C. (2022) Erkek Cinselliği ve Erkek Cinsel Fonksiyon Bozuklukları. Pusula Yayınevi.
Doğan, S. (2023). Cinsel terapi eğitimi. Marmara Psikoloji.
Kahve, A. C., & Böke, Ö. (2025). Sertleşme Bozukluğu ve Tedavisi. Turkiye Klinikleri Psychiatry-Special Topics, 18(1), 43-54.
Kulacaoğlu, U. D. F. (2016). Psikojenik nedenli erektil disfonksiyon. Androloji Bülteni, 18(67), 230-232.
Lue, T. F. (2000). Erectile dysfunction. New England journal of medicine, 342(24), 1802-1813.
