Kaygı ekseriyetle meşakkat ve tasayla tanımlanan ,her bireyin vakit zaman yaşadığı doğal bir histir. Hayatın çeşitli zorluklarına ve belirsizliklerine karşı bedenin ve zihnin verdiği bir yansıdır.
Kaygılı insan nasıl olur ?
Çalıştığı yerde ve içinde bulunduğu toplumsal ortamlarda her an makûs bir şey olacak korkusuyla yaşarlar. Geceleri nefessiz kaldığını hissedip ansızın uyanabilirler. Günlük hayatları epey kalitesiz hale gelir. Özgüvenleri vakitle yok olur. Odaklanma zahmeti yaşarlar. Gergin ve huzursuzlardır. Toplumsal etrafları bu yüzden olmaz.
Kaygı bozukluğu kimlerde görülür?
Yetişkinlerde olduğu üzere çocuklar ve ergenlerde de görülebilir. Çocuklarda ekseriyetle anne-baba ayrılığında görülür.
Kaygıyla nasıl başa çıkarız?
İlk olarak bir uzmandan yardım alınmalıdır. Kendimize ben bu işi yaparım diye telkinde bulunmak gerekir. Örneğin; tek başına asansöre binme korkusu yaşıyorsak birinci evvel beşerlerle bir arada binmek ve kaygımızı yendikten sonra kendi başımıza binmek hayli değerlidir.Yardım aldığımız uzmanın tavsiyelerini harfiyen uygulamalıyız. En değerlisi de kendinize ayırdığınız vakitlerdir. Örneğin;yürüyüş yapmak ve sevdiğiniz dostlarınızla kahve içerek kendinizi rahatlatmak.
Cemal Süreya ‘nın dediği üzere : Artık hayallerim suya düşecek diye kaygılanmıyorum .Çünkü onlar düşe düşe yüzmeyi öğrenmişler .
