2. Model Alma ve Özdeşim Çocuklar ve gençler, kendilerine benzettikleri, hayranlık duydukları ya da güçlü ve başarılı buldukları şahıslarla daha kolay özdeşim kurar. Bu şahıslarla kurulan özdeşim, yalnızca davranışları değil, bedelleri, tavırları ve hatta benlik algısını da tesirler. Bu nedenle rol modellerin lisanı, tavrı ve çatışma çözme biçimi toplumsal öğrenmede kritik ehemmiyete sahiptir. 3. Aile, Okul ve Medyanın Rolü Toplumsal öğrenme sırf meskende gerçekleşmez; okul ortamı, arkadaş kümeleri ve toplumsal medya da güçlü öğrenme bağlamlarıdır. Empati, işbirliği ve hürmet içeren etkileşimler prososyal davranışları artırırken; şiddet, alaycı lisan ve dışlayıcı tavırlar saldırganlık ve olumsuz toplumsal davranışları pekiştirebilir. Bu yüzden çocuk ve ergenlerin maruz kaldığı modellerin niteliği, uzun vadeli gelişim için belirleyicidir. 4. Toplumsal Öğrenmenin Klinik ve Eğitsel Kıymeti Toplumsal öğrenme prensipleri, hem sınıf idaresinde hem de terapi süreçlerinde kullanılır. Öğretmen ve terapistlerin sergilediği sakin, saygılı ve hudutları net tavırlar, danışan ve öğrenciler için canlı modeller oluşturur. İstenilen davranışların görülmesi ve uygun biçimde pekiştirilmesi, öğrenme sürecini hızlandırır ve kalıcı hâle getirir. Sonuç: Toplumsal öğrenme, bireyin diğerlerini gözlemleyerek, onların davranışlarını ve sonuçlarını izleyerek tavır ve davranış geliştirdiği, bu tarafıyla aileden okula, medyadan terapötik alakaya kadar pek çok alanda gelişimi şekillendiren temel bir ruhsal süreçtir.
Kaynak : Doktor Sitesi
