Yetişkinlikte Kendini Yine Kurmak: Eski Benlikten Yeni Bir Yola Gerçek
Buna psikolojide “yeniden yapılanma” denir. Beynin nöroplastisitesi sayesinde, insanın niyet kalıpları, hisleri ve davranışları yetişkinlikte bile değişebilir. Yani hiçbir şey için “geç” değildir.
Kendini yine kurmanın temelinde üç değerli süreç vardır:
Eski kalıpları fark etmek
Yeni kalıpları oluşturmak
Bu yeni kalıpları sürdürmek
Fark etmek, değişimin en güçlü anahtarıdır.
“Bu fikir bana ilişkin değil, eski bir öğretiden geliyor.”
“Bu davranış beni korumak için ortaya çıkmış, artık gerek yok.”
“Bu his bugünden değil, geçmişten taşınmış.”
Kişi bu farkındalığa ulaştığında, hayatına artık otomatik pilotla devam etmez.
Yeni kalıplar oluşturmak ise sabır gerektirir.
Daha şefkatli bir iç ses…
Daha sağlıklı bir sınır…
Daha yavuz bir adım…
Daha açık bir iletişim…
Yetişkinlikte en uygunlaştırıcı süreç, insanın kendi kendinin ebeveyni olmayı öğrenmesidir. O eksik kalmış yanları sarıp sarmalamak, çocukluğun yarım kalan muhtaçlıklarını yetişkin benlikle karşılayabilmek… Bu, bir dönüşüm sürecidir.
Ve en değerlisi:
Yine yapılanma bir yarış değildir.
Kişisel gelişim süratli olmak zorunda değildir.
Değerli olan, kişinin her gün kendi tarafında biraz daha durmayı öğrenmesidir.
Yetişkinlikte insan bazen kendine şunu söylemeyi öğrenir:
“Evet, geçmişim var lakin geleceğim de var.”
İşte bu cümle bile yeni bir hayatın kapısını ortalar.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
