Duygusal farkındalık, hem ebeveynin kendi hislerini hem de çocuğun hislerini fark etme maharetidir.
Bu maharet geliştiğinde ebeveyn, davranışların arkasındaki duygusal muhtaçlığı daha net görebilir.
Empatik dinleme ise çocuğun his ve kanılarına yargısız, kabul edici bir alan açmak demektir.
Empati kurulan çocuk, kıymetli ve görülmüş hisseder.
Tesirli empatik dinleme:
– Açık vücut lisanı ve göz teması
– Yargılamadan dinleme
– Duyguyu isimlendirme (“Sanırım bugün sınıfta kendini dışlanmış hissettin.”)
– Yansıtıcı konuşma (“Bu durum seni üzmüş üzere görünüyor.”)
– Tahlilden evvel duyguyu kabul etme
Sık yapılan irtibat yanılgıları:
– Öğüt yağdırmak
– Duyguyu küçümsemek (“Bunda abartacak bir şey yok.”)
– Kıyaslama yapmak
– Sorgulayıcı ve baskıcı lisan kullanmak
Terapötik teklifler:
– Aile içinde his konuşma rutinleri
– His kartları ile farkındalık çalışmaları
– Ebeveynin tetikleyici hislerini tanıması
– Şema temelli irtibat farkındalığı
Sonuç:
Empatik dinleme ve duygusal farkındalık, ebeveyn-çocuk bağlantısının kalitesini yükseltir.
Bu hünerler güçlendiğinde çocuk kendini pahalı hisseder, ebeveyn ise daha sakin ve yapan bağlantı kurabilir.
