Görünmeyen çocuk, etraflarının ‘daha kolay büyüyen, annesini-babasını hiç yormayan çocuk’ tanımlamalarıyla da pekiştirilen bir durum olabilmektedir. Bu çocuklar muhtaçlıklarını söz etmemeyi öğrenir. “Sorun çıkarmamak” kabul görmenin yolu haline gelir. Yetişkinlikte bu bireyler sırf kendini tabir etmede zorluk değil ‘hayır’ demekte zorlanma, hudut koyamama, geri planda kalma eğilimi gösterebilir.
Bu dinamik özdeğer algısını etkileyebilir. Kişi görünür olmakta zorlanır ya da muvaffakiyetleri küçümser. Zira erken periyotta gereğince fark edilmemiştir.
Terapide bu tecrübe görünür hale getirilir. Kişi muhtaçlıklarını söz etmeyi ve görünür olmayı öğrenebilir. Sessiz olmak yazgı değildir; öğrenilmiş bir rol olabilir.
Kaynak : Doktor Sitesi
