Birçok çift, vakitle bağlantılarında tanım edemediği bir ara hissettiğini söyler. “Eskisi üzere değiliz”, “aramıza bir soğukluk girdi” cümleleri sıkça duyulur. Bu his birçok vakit ani bir olaydan değil, yavaş yavaş gelişen süreçlerden kaynaklanır.
Soğukluk hissinin temelinde çoklukla duygusal temasın azalması vardır. Günlük rutinler, sorumluluklar ve gerilim, çiftlerin birbirine ayırdığı duygusal alanı daraltabilir. Birlikte olmak sürerken, paylaşım azalır.
İlişkilerde duygusal yakınlık sadece konuşmakla değil, anlaşılmakla beslenir. Partnerlerin birbirinin iç dünyasına olan merakı azaldığında bağ zayıflamaya başlar. “Nasılsın?” sorusu sorulur ancak yanıtı hakikaten dinlenmez.
Bir başka neden, konuşulmayan kırgınlıklardır. Vaktinde lisana getirilmeyen hisler birikir ve ortaya görünmez duvarlar örer. Çiftler birçok vakit neden uzaklaştıklarını tam olarak açıklayamaz; zira sorun tek bir noktada değil, birikimde zımnidir.
Stres ve dış etkenler de bağda soğukluk hissini artırabilir. İş, maddi tasalar ya da aile problemleri, duygusal enerjiyi tüketir. Çiftler bu durumlarda birbirine dayanak olmak yerine uzaklaşabilir.
Soğukluk bazen bir savunma biçimidir. Kırılmamak için aralık koymak, bilinçdışı bir korunma stratejisi olabilir. Lakin bu aralık kalıcı hale geldiğinde münasebet ziyan görür.
Bu hissi fark etmek, münasebetin bittiği manasına gelmez. Bilakis, birçok vakit bir ikaz işaretidir. Duygusal temas yine kurulabildiğinde bağ güçlenebilir.
İlişkiler resen canlı kalmaz; beslenmeye gereksinim duyar. Küçük temaslar, samimi paylaşımlar ve gerçek dinleme, soğukluk hissini azaltır.
